Tuesday, 19 March 2019

சீனாவின் மிரட்டலுக்கு மோடி அஞ்சினாரா?


2004-ம் ஆண்டு டிசம்பரில் இந்து மாக்கடலில் உருவான ஆழிப்பேரலை(சுனாமி) பல நாடுகளில் விளைவித்த அனர்த்தத்தைச் சமாளிக்க ஜப்பான், அமெரிக்கா, ஒஸ்ரேலியா, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் இணைந்து செயற்பட்டன. அதை அடிப்படையாக வைத்து 2007-ம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் இந்தியப் பாராளமன்றத்தில் ஜப்பானியத் தலைமை அமைச்சர் சின்சே அபே  இரு மாக்கடல்களின் சங்கமம் என்னும் தலைப்பில் உரையாற்றினார். இந்து மாக்கடலையும் பசுபிக் மாக்கடலையும் ஒன்றிணைத்து கொள்கை வகுப்பதை அவர் தனது உரையில் வலியுறுத்தியிருந்தார். இந்தியாவும் ஜப்பானும் பாதுகாப்புத் துறையில் ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்பது அவரது பெரு விருப்பமாக இருந்து வருகின்றது.

குவாட் என்பது மனிதநேயமா படைத்துறை நோக்கமா?
இந்தியப் பாராளமன்றத்தில் அவர் உரையாற்றி பத்து ஆண்டுகள் கழித்து அமெரிக்கா மீண்டும் அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஒஸ்ரேலியா, இந்தியா ஆகிய நாடுகளிடையேயான ஒத்துழைப்பை முன் வைத்தது. அமெரிக்கா அதற்கு (நான்கு முனை பாதுகாப்பு பேச்சுவார்த்தை (Quadrilateral Security Dialogue) என அழைத்தது. அது சுருக்கமாக குவாட் (Quad) என அழைக்கப்பட்டது. இது ஒரு நான்கு நாடுகள் இணைந்த பொறிமுறையாகும் எனவும் சொல்லப்பட்டது. இது முதலில் மனிதநேய உதவிக்கும் இடர் நிவாரணத்திற்கும் {Humanitarian Assistance and Disaster Relief (HA/DR)} என முன் வைக்கப்படுவதாக சொல்லப்பட்டதுடன் அது ஒரு an informal consultative mechanism எனவும் விபரிக்கப்பட்டது. ஆனால் இதன் உள் நோக்கம் சீனாவின் கடல்சார் விரிவாக்கத்தை தடுப்பதற்கு உருவாக்கப்படும் கூட்டமைப்பு எனப் பலரும் கருதினர்.. சீனாவின் கடல் சார் விரிவாக்கம் வட துருவப் பட்டுப்பாதை, கிழக்குச் சீனக் கடல், தென் சீனக் கடல், முத்து மாலைத் திட்டம், கடல்சார் பட்டுப்பாதை என மிகவும் பரந்தது. உலக வர்த்த ஆதிக்கத்திற்கு கடலாதிக்கம் முக்கியத்துவம் என சீனா உணர்ந்து செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. சீனாவின் பொருளாதார மற்றும் படைத்துறை வளர்ச்சியும் அயல் நாடுகளின் கடல் மற்றும் நிலப்பரப்புகளை சீனா தன்னுடையது என வலியுறுத்துவதாலும் கரிசனை கொண்டுள்ள நாடுகளுக்கு இது ஒரு பாதுகாப்பை கொடுக்கக் கூடியது என நம்பப்பட்டது.

டொக்லமில் இந்திய சீன முறுகல்
பூட்டானிற்கு சொந்தமானதாகக் கருதப்படும் டொக்லம் பிரதேசத்தில் சீனா படைத்துறைக் கட்டமைப்புக்களை நிர்மானிப்பதாக இந்தியா ஆட்சேபனை தெரிவித்தால் 2017 ஜூன் 16-ம் திகதி ஆரம்பித்த டொக்லம் முறுகலின் பின்னர் இந்தியாவிற்கு வெற்றி போல மோடிக்கு சார்பான ஊடகங்கள் பரப்புரை செய்தன. சீனாவின் மிரட்டல்களுக்கு அடிபணியாது அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஒஸ்ரேலியா ஆகிய நாடுகளுடன் இந்தியா சீனாவிற்கு எதிரான படைத்துறைக் கூட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்ற குரல் இந்தியாவில் பலதரப்புக்களில் இருந்து ஒலித்தன. ஆனால் டொக்லம் முறுலைத் தொடர்ந்து சீனா இந்தியாவைக் குறிவைத்து பல படைத்துறை நகர்வுகளையும் கட்டுமானங்களையும் துரிதமாகச் செய்தது. சீனாவால் எந்த ஒரு படைக்கலன்களையும் ஏவாமல் இணையவெளியூடாக மட்டுமே இந்தியாவில் பலத்த அழிவை ஏற்படுத்த முடியும். விண்வெளி, இணையவெளி, இலத்திரனியல் முறைமை எனப் பலவழிகளில் சீனாவால் இந்தியாமீது தாக்குதல் தொடுக்க முடியும். அவை மட்டுமல்ல படைக்கலன்களைத் தாங்கிய பல ஆளில்லாப் போர்விமானங்களைக்கூட இந்தியா மீது சீனாவால் ஏவ முடியும். இவற்றிற்கும் மேலாக பல துல்லியமாகத் தாக்குதல் செய்யக் கூடிய ஏவுகணைகளையும் இந்தியாவை நோக்கி சீனா நிறுத்தியுள்ளது. இவற்றிற்கு இந்தியா ஈடு கொடுக்க முடியாது என சீனா உறுதியாக நம்புகின்றது. பல துறைகளில் சீனாவின் படைவலு இந்தியாவின் படைவலுவிலும் இரண்டு மடங்கானது என்பது உண்மை. மோடியை ஜின்பிங் மிரட்டியதை இந்தியாவின் சுயாதீன ஊடகவியலாளர்களின் இணையத்தளமான Wire அம்பலப்படுத்தியது.

மீளக் கூடிய குவாட்
அமெரிக்காவின் வெளியுறவுத் தொடர்பான Foreign Policy சஞ்சிகையில் 2018 ஜூலை மாதம் 23-ம் திகதி வெளிவந்த கட்டுரை குவாட் என்ற நான்கு நாடுகளின் ஒத்துழைப்பு ஒரு படைத்துறக் கூட்டமைப்பு என்பதை உறுதி செய்ததுடன் அதன் நோக்கம் சீனாவை அடக்குவது என்பதையும் பகிரங்கப்படுத்தியது. பத்து ஆண்டுகள் செயற்படாமல் இருந்த குவாட் 2017 நவம்பரில் கூட்டம் ஒன்றைக் கூடியது. அக்கூட்டம் கூடியமைக்கும்  டோக்லம் முறுகலின் பின்னர் இந்தியாவில் எழுந்த சீனாவிற் எதிரான உணர்வலைக்கும் தொடர்பு உண்டு என்பதை உறுதியாக ஊக்கிக்கலாம்.  2018 ஜூனிலும் குவாட்டின் கூட்டம் நடந்ததையும் Foreign Policy சஞ்சிகையில் தெரியப்படுத்தியிருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக குவாட்டில் இணைந்து செயற்படக் காரணம் நரேந்திர மோடிக்கும் சீன அதிபர் ஜி ஜின்பிங்கிற்கும் இடையில் நடந்த உச்சி மாநாடு எனவும் அதில் அம்பலப்படுத்தப் பட்டது.

வுஹான் நகரில் சாத்திய அறைக்குள் மோடிக்கு சாத்தப்பட்டதா?
2018 ஏப்ரலில் நரேந்திர மோடியை சீனாவிற்கு அழைத்த ஜி ஜின்பிங் வுஹான் நகரத்தில் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினார். பேச்சு வார்த்தையிலும் பார்க்க கடுமையான மிரட்டல் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். கதவுகள் சாத்தப் பட்ட அறைக்குள் நல்ல சாத்துதல் நடந்திருக்க வேண்டும். அதே வேளை இரு நாடுகளும் இணைந்து செயற்படுவதர்கான நட்புக் கைகளும் அங்கு நீட்டப்பட்டன. 2017 டொக்லம் முறுகலின் போது சீனாவிற்கு எதிராகவும் இந்தியாவிற்கு ஆதரவாகவும் புது டில்லியில் உள்ள ஜப்பானியத் தூதுவர் மட்டும் சிறு முணுமுணுப்பைக் காட்டினார். மற்ற எந்த நாடுகளும் சீனாவிற்கு எதிராகக் கருத்து வெளியிடவில்லை. போர் வேண்டாம் அமைதியான பேச்சு வார்த்தை மூலம் தீர்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்ற வழமையான அறிக்கைக்கள் மட்டும் பல நாடுகளால் வெளிவிடப்பட்டன. வுஹான் நகர் சந்திப்பில் இந்தியாமீது ஒரு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட் தாக்குதலைச் செய்ய தயங்காது என்பதை இந்தியா உணர்ந்து கொண்டது. 2019 தேர்தலுக்கு முன்னர் சீனாவால் ஒரு போரில் மானபங்கப் படுத்தப்படுவதை விரும்பாத மோடி ஜின்பிங்கின் மிரட்டலுக்கு விட்டுக் கொடுத்தார். சீனாவுடன் ஒரு மோதலில் இந்தியாவிற்கு பின்னடைவு ஏற்பட்டால் பத்து ஆண்டுகளுக்கு மோடி தேர்தலில் வெல்ல முடியாது.

மீண்டும் மோடியை மிரட்டினாரா ஜின்பிங்
வுஹான் நகர முடிய அறைச் சந்திப்பின் பின்னர்
1. புதுடில்லிக்கான சீனத் தூதுவர்: டொக்லம் நிகழ்வு போன்ற இன்னொன்றில் நாம் சும்மா இருக்க மாட்டோம்
2. அப்போதைய அமெரிக்க பாதுகாப்புத் துறைச் செயலாளரைச் சந்தித்த சீன அதிபர்: எமது பிரதேசத்தில் ஒரு அங்குலத்தைக் கூட நாம் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டோம். தென் தீபெத் தொடர்பாக சீனாவின் உறுதிப்பாட்டை இந்தியா சாதாரணமாக எடுக்கக் கூடாது. இந்தியாவின் அருணாச்சல பிரதேசத்தை சீனா தென் தீபெத் என அழைக்கின்றது. டொக்லம் நிகழ்வின் பின்னர் இந்தியா குவாட் கூட்டமைப்பில் சேர வேண்டும் என்ற குரல் இந்தியாவில் ஓங்கி ஒலித்தது. ஆனால் வுஹான் நகர முடிய அறைச் சந்திப்பின் பின்னர் அது அடங்கிவிட்டது. வுஹான் நகரச் சந்திப்பின்னர் 2018 ஜூலையில் நடந்த பிரிக்ஸ் நாடுகளின் கூட்டத்தின் போதும் மோடியும் ஜின்பிங்கும் இரகசியமாகச் சந்தித்துக் கொண்டனர்.

மிரட்டல் மட்டுமல்ல
மூடிய அறையில் மிரட்டல் மட்டுமல்ல இந்தியாவிற்கான இணைகரங்களும் நீட்டப்பட்டன. அது China India Plus’ proposal எனப் பெயரிடப்பட்டது. அதன் முதற்கட்டமாக ஆப்கானிஸ்த்தானில் இந்தியாவும் சீனாவும் இணைந்து செயற்பட இணங்கின. இரு நாடுகளும் இணைந்து ஆப்கானிஸ்த்தானில் செயற்படுவதை Two Plus One என அழைத்தனர். பின்னர் சீனாவிற்குப் பயணம் செய்த நேப்பாளத் தலைமை அமைச்சர் ஷர்மா ஒலியிடம் Two Plus One திட்டம் பற்றித் தெரிவித்த போது அதை அவர் மிகவும் விரும்பினார். இது போன்று மற்ற ஆசிய நாடுகளில் சீனாவும் இந்தியாவும் இணைந்து செயற்படும் திட்டம் முன் வைக்கப்ப்பட்டுள்ளது. அதில் மலை தீவு, இலங்கை, சிஸில்ஸ், மியன்மார், பங்களாதேசம் ஆகியவையும் Two Plus One திட்டத்தில் இணைக்கப்படவுள்ளன.

ஜீ-2 திட்டத்தை நிராகரித்த சீனா.
இத்திட்டம் சீனாவும் அமெரிக்காவும் இணைந்து செயற்பட வேண்டும் என 2005-ம் ஆண்டு பொருளியல் நிபுணரும் அரசியல் ஆலோசகருமான C. Fred Bergsten என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டது. பின்னர் அமெரிக்க-சீன சிறப்பு உறவின் 30 ஆண்டுகள் நிறைவை ஒட்டி National Security Advisor Zbigniew Brzezinski, historian Niall Ferguson, former World Bank President Robert Zoellick and former chief economist Justin Yifu Lin. ஆகியோரால் 2009-ம் ஆண்டு மீளவும் வலியுறுத்தப்பட்டது. அவர்கள் முன்வைத்த காரணங்கள்:
1, சீனாவும் அமெரிக்காவும் ஒன்றிற்கு ஒன்று தேவைப்படும் நாடுகள்
2. இரண்டும் முன்னணிப் பொருளாதாரங்கள்
3. 2008 உருவான உலகப் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு முன்னர் இரண்டு நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சி மொத்த உலகப் பொருளாதார வளர்ச்சியின் அரைப்பங்காகும்.
4. இரண்டு நாடுகளும் உலகின் மிகப்பெரிய வர்த்தகப் பங்காளிகள்.
5. இரண்டும் சூழலை மாசுபடுத்தும் மிகப்பெரிய நாடுகள்
6. அமெரிக்கா உலகின் அதிக அளவு கடன் வாங்கும் நாடு. சீனா அதிக அளவு வெளிநாட்டுச் செலவாணிக் கையிருப்பை வைத்திருக்கும் நாடு என்பதால் அமெரிக்காவின் கடன் தேவையை அது நிறைவு செய்கின்றது.
7. அமெரிக்கா வளர்ந்த நாடுகளில் முதன்மையானது. சீனா வளர்முக நாடுகளில் முதன்மையானது. இரண்டு நாடுகளின் உற்பத்தியைக் கூட்டினால் அது உலக உற்பத்தியின் அரைப்பங்கு.

இப்படிப்பட்ட சூழலில் இரண்டு நாடுகளும் போட்டியாளர்களாக இருப்பதை விட பங்காளிகளாக மாற வேண்டும் என்பது அந்த நிபுணர்களின் கருத்து. ஆனால் சீனா அதை நிராகரித்து விட்டது.

ஒரு துருவமா இருதுருவங்களா பல்துருவங்களா?
சீனாவும் அமெரிக்காவும் தலைமை தாங்கும் இரு துருவ ஆதிக்க உலக ஒழுங்கை இந்தியா விரும்பவில்லை. அது பல் துருவ ஆதிக்க ஒழுங்கில் தானும் ஒரு துருவமாக இருக்க விரும்புகின்றது. ஆனால் உடனடியாக ஒரு துருவமாக இந்தியாவால் உயர முடியாது. அது அமெரிக்காவுடன் சேர்ந்து உயர வேண்டும் அல்லது சீனாவுடன் சேர்ந்து உயர வேண்டும். சீனாவுடன் இணைந்து உயர்ந்தால் அமெரிக்கா இந்தியாமீது போர் தொடுக்காது. ஆனால் அமெரிக்காவுடன் இணைந்து உயர்ந்தால் சிறு போர்கள் மூலம் அன்னது மென்னுதல் மூலம் இந்திய நிலப்பரப்புக்களை சீனாவால் அபகரிக்க முடியும். ஊழலற்ற நாடாக இருந்தால் இளையோர்  நிறைந்த இந்தியாவின் எதிர்காலப் பொருளாதாரம் முதியோர் நிறைந்த சீனாவினதிலும் பார்க்கப் பிரகாசமானதாக இருக்கின்றது. சரியான தலைமை கிடைத்தால் மட்டும் இந்தியாவால் சீனாவை பொருளாதாரத்திலும் படைத்துறையிலும் மிஞ்ச முடியும்.

Monday, 11 March 2019

கேள்விக்குள்ளான இந்திய வான்படையின் வலிமை

சீனாவிற்கு எதிரான படைத்துறை ஒத்துழைப்பில் சிறந்த நட்பாக இந்தியாவைக் கருதும் அமெரிக்காவிற்கு ஏமாற்றமா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. 2019 மார்ச் 3-ம் திகதி நியூயோர்க் ரைம்ஸ் பத்திரிகையில் இது பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதப்பட்டுள்ளது. வானில் எதிரி விமானங்கள் போரிட்டுக் கொள்வதை நாய்ச் சண்டை என அழைப்பார்கள். இந்தியாவிற்கும் பாக்கிஸ்த்தானுக்கும் இடையில் 2019 பெப்ரவரி இறுதியில் வானில் நடந்த மோதல்களை அடிப்படையாக வைத்தே இந்த ஐயம் எழுந்துள்ளது. இந்தியாவின் படைவலுவிலும் அரைப்பங்கு படைவலுவைக் கொண்ட பாக்கிஸ்த்தானால் எப்படி ஒரு இந்திய விமானத்தைச் சுட்டு வீழ்த்த முடிந்தது எனப் பல படைத்துறை நிபுணர்கள் ஆச்சரியப் படுகின்றார்கள் என்கின்றது நியூயோர்க் ரைம்ஸ். இந்தியப் படையினர் ஒரு மிகவும் பழைய துருப்புக் காவி வண்டியில் பயணிப்பதை கட்டுரையின் முகப்புப் படமாகப் பிரசுரிக்கப்பட்டிருந்தது.

அவன் போட்ட கணக்கொன்று இனவ போட்ட கணக்கொன்று
2019 பெப்ரவரி நடந்த இந்திய பாக்கிஸ்த்தான் மோதலில் இந்தியா சிறப்பாக செயற்பட்டது என இந்திய ஊடகங்களில் இந்தியப் படைத்துறை நிபுணர்களும் முன்னாள் படைத்துறை அதிகாரிகளும் தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே இந்தக் கட்டுரை நியூயோர்க் ரைம்ஸ் பத்திரிகையில் வெளிவந்துள்ளது. பெப்ரவரி 26-ம் திகதி இந்திய விமானங்கள் பாக்கிஸ்த்தானுக்குள் செய்த தாக்குதலுக்கு பாக்கிஸ்த்தான் பதிலடி கொடுக்கும் என இந்தியப் படையினர் கண்காணிப்புடன் இருந்தனர். கஷ்மீரின் கட்டுப்பாட்டு எல்லையில் ரோந்துப் பணியாக் அபிநந்தன் தனது மிக்-21 பைஸன் விமானத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கையில் அவர் பாக்கிஸ்த்தானிய விமானங்களை எதிர் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. பாக்கிஸ்த்தான் 24 விமானங்களைக் கொண்ட ஒரு படையணியை வேறு வேறு வான்பரப்பில் பறக்க விட்டிருந்தது, அவற்றில் எட்டு அமெரிக்கத் தயாரிப்பு F-16  விமானங்கள், நான்கு பிரெஞ்சு தயாரிப்பு மிராஜ்-3 விமானங்கள், நான்கு Mirage-3 நான்கு சீனத் தயாரிப்பு JF-17 விமானங்கள் என 12 விமானங்கள் கட்டுப்பாட்டு எல்லையை தாண்டி இந்திய எல்லைக்குள் உள்ள இந்தியப் படைத்துறை நிலைகளை தாக்க முயன்றன.அதை எதிர் கொண்ட அபிநந்தனின் மிக்-21 பைஸன் விமானம் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. அபிநந்தன் ஒரு F-16 போர் விமானத்தை சுட்டு வீழ்த்தினார் என இந்தியா சொல்ல தாம் F-16ஐப் பயன்படுத்தவே இல்லை என்றது பாக்கிஸ்த்தான். பாக்கிஸ்த்தான் படையினர் வீசிய ஏவுகணைகளின் அலைவரிசைகளைக் குழப்பி அவற்றை இலக்கில் விழாமல் செய்தோம் என்றது இந்தியா. இந்தியாவின் SU-30 விமானத்தை தாம் சுட்டு வீழ்த்தியதாக பாக்கிஸ்த்தான் சொல்லியது. அபிநந்தன் என்கின்ற இந்திய விங் கொமாண்டர் பறந்த விமானம் சுட்டுவீழ்த்தப்படதும் அவரி பாக்கிஸ்த்தானில் கைது செய்யப்பட்டதும் இந்தியாவால் மறுக்க முடியாத உண்மை. நியூயோர்க் ரைம்ஸ் “இந்திய பாக்கிஸ்த்தான் மோதல் பொய்களின் அணிவகுப்பு” என இன்னும் ஒரு ஆசிரியக் கட்டுரையையும் வெளிவிட்டிருந்தது.

2015 டிசம்பரில் இரசியாவின் SU-24 போர்விமானம் ஒன்று தனது எல்லைக்குள் பறந்ததாகச் சொல்லி துருக்கி அதைச் தன்னிடமுள்ள அமெரிக்கத் தயாரிப்பு F-16 விமானத்தில் இருந்து வீசிய ஏவுகணையால் சுட்டு வீழ்த்தியது என்பதையும் இங்கு கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். 

பின்னடைவு நிறைந்த இந்தியப் படைத்துறை
இந்தியாவுடனான படைத்துறை ஒத்துழைப்பு பற்றி ஆய்வு செய்த அமெரிக்கப் படைத்துறை நிபுணர்கள் வெளியிட்ட கருத்துக்களில் மூன்று முக்கியமானவை:
  1. இந்தியப் படைத்துறை தடித்த மேலாண்மை கட்டுப்பாடு (bureaucracy) உள்ள ஒரு அமைப்பு. அது பல செயற்பாடுகளைத் தாமதப்படுத்துகின்றது.
  2. இந்தியப் படைத் துறைக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதி போதுமானதாக இல்லை.
  3. அரசு செய்யும் நிதி ஒதுக்கீட்டுக்கு மூன்று படைத்துறையும் ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டி போடுவதால் அவர்களிடையேயான ஒத்துழைப்பு பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியப் படைகளுடன் பயிற்ச்சியில் ஈடுபட்ட இஸ்ரேலியப் போர்வீரர்கள் அவர்களின் பயிற்ச்சியையும் துணிவையும் பாராட்டி இருந்தார்கள். அவர்களும் இந்தியாவின் படையினரைத் தாங்கிச் செல்லும் கவச வாகனங்கள் மிகவும் பழையனவாக இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர். பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அமெரிக்காவிடமிருந்து மிகச் சொற்ப அளவு படைக்கலன்களை மட்டும் கொள்வனவு செய்த இந்தியா தற்போது 15பில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான படைக்கலன்களை வாங்குகின்றது.

சாதனைகள் பல படைத்த இந்திய விமானப்படை
இந்தியாவிற்கும் பாக்கிஸ்த்தானுக்கும் இடையில் நடந்த நான்கு போர்களிலும் வலிமை மிக்க பாக்கிஸ்த்தானின் பல விமானங்களை இந்திய விமான்கள் அவற்றிலும் பார்க்க வலிமை குறைந்த விமானங்களில் பறந்து சென்று சுட்டு வீழ்த்திய சம்பவங்கள் பல உள்ளன. இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த விமானிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படும் பாப்பையா தேவய்யா 1965-ம் ஆண்டு இந்தியாவிற்கும் பாக்கிஸ்த்தானுக்கும் இடையில் நடந்த போரின் போது பாக்கிஸ்த்தானின் சர்கோடா விமானத் தளத்தைத் தாக்குவதற்கு தனது Mystere என்ற ஒலியிலும் பார்க்க குறைந்த வேகத்தில் பறக்கும் விமானத்தில் சென்றார். அவரது விமானத்தை அப்போது உலகின் சிறந்த விமானமாகக் கருதப்பட்ட அமெரிக்காவின் F-104 star fighter ஒலியிலும் வேகமாகப் பறந்து வந்து இடைமறித்து அவரது விமானத்தின் மீது ஏவுகணையை வீசியது. தனது பறக்கும் திறனால் அவர் அந்த ஏவுகணையில் இருந்து தப்பினார். பின்னர் அவரது விமானத்தை நோக்கி பல வேட்டுக்களை பாக்கிஸ்த்தான் விமானி வீசினார். அவற்றால் சிதைவடைந்த நிலையிலும் பறந்து சென்று எதிரி விமானத்ஹ்டை தேவய்யா சுட்டு வீழ்த்தி விட்டு தன் விமானத்துடன் விழுந்து மடிந்தார். அமெரிக்காவின் F-104 விமானததை முதலில் சுட்டு வீழ்த்திய பெருமை அதிலும் ஒரு வலிமை குறைந்த விமானத்தில் இருந்து சுட்டு வீழ்த்திய பெருமை அவருக்கு கிடைத்தது. அவர் இறந்து 30 ஆண்டுகளின் பின்னர் அவருக்கு உயர் விருது அளித்து இந்திய அரசு கௌரவித்தது. அவர் தென் இந்தியர் என்பதாலா? 1999கார்கில் போரின் போது பாக்கிஸ்த்தானின் F-16 போர்விமானிகள் இந்திய விமானிகளின் தாக்குதலுக்குப் பயந்து எல்லையை தாண்டி பறக்க மறுத்தார்கள். பங்களாதேசத்தை பாக்கிஸ்த்தானில் இருந்து பிரிக்கும் போரில் முதல் இரண்டு நாட்களுக்குள் பாக்கிஸ்த்தான் விமானப்படை முற்றாக அழிக்கப்பட்டது என்று சொல்லுமளவிற்கு இந்தியர்கள் தாக்குதல் நடத்தி இருந்தனர். 

சீனாவின் பாதை வேறு
2018-ம் ஆண்டு சீனா செய்த படைத்துறைச் செலவு 175பில்லியன் டொலர்கள் அதே வேளை இந்திய செய்த செலவு வெறும் 45 பில்லியன்கள் மட்டுமே. உலகின் நான்காவது பெரிய படைத்துறைச் செலவைச் செய்யும் நாடாக இந்தியா இருக்கின்றது. இந்தியாவின் அந்தப் படைத்துறைச் செலவில் பெருமளவு படையினரின் ஊதியம் ஓய்வூதியப் போன்றவற்றிற்கும் மற்ற செலவுகளுக்கும் போக போர்த்தளபாடங்கள் வாங்குவதற்கு அதில் 14பில்லியன் மட்டும் படைத் தளபாடங்கள் வாங்குவதற்கு செலவிடப்படுகின்றது. உலகில் படைக்கலன் இறக்குமதிக்கு அதிகம் செலவு செய்யும் நாடாக இந்தியா இருக்கின்றது. அதற்கு அடுத்த படியாக சவுதி அரேபியா, சீனா, ஐக்கிய அமீரகம், பாக்கிஸ்த்தான் ஆகிய நாடுகள் அதிக படைக்கலன்களை இறக்குமதி செய்கின்றன. பலநாடுகள் தமது படைக்கலன்களின் தரத்தையும் தொழில்நுட்பத்தையும் மேம்படுத்தவும் உளவுத்துறையை திறன் மிக்கதாக்கவும் அதிகம் செலவு செய்கின்றன.  சீனா கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக தனது படையினரின் எண்ணிக்கையை குறைத்து படைக்கலன்களின் திறனை அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. சீனா கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாகக் கண்ட பொருளாதார வளர்ச்சி பல கோடி மக்களை வறுமையில் இருந்து விடுவித்து வருமான வரி செலுத்தும் மத்தியதர மக்களாக மாற்றியமையால் அது அதிக பணத்தை செலவிடுகின்றது. மரபு வழி முப்படைகளுக்கும் மேலதிகமாக பல நாடுகள் இணையவெளிப் படையணி, விண்வெளிப்படையணி, இலத்திரனியல் போர்ப்படையணி என பல புதிய படையணிகளில் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றன.

அமெரிக்காவிற்கு அதிகம் தேவைப்படும் இந்தியா
இந்தியாவின் பூகோள இருப்பும் அதன் படையினரின் எண்ணிக்கையும் அமெரிக்காவிற்கு இந்தியாவின் படைத்துறை ஒத்துழைப்பை அவசியமாக்கின்றது. இந்தோ பசுபிக் பிராந்தியத்தில் இந்தியா ஒரு சமநிலைப்படுத்தும் வல்லமை மிக்க நாடாக இருக்கின்றது. அதாவது இந்தியா எந்த வல்லரசுடன் இணைந்து செயற்படுகின்றதோ படைத்துறைச் சமநிலை அதற்கு சாதகமாக அமையும். 2024-ம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை சீனாவையும் மிஞ்சி இந்தியா உலகிலேயே அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நாடாக உருவெடுக்கும். 2030இல் இந்தியாவின் மொத்தத் தேசிய உற்பத்தி அமெரிக்காவினதிலும் அதிகமாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. ஜப்பான் அமெரிக்காவுடனும் இந்தியாவுடனும் சீனாவிற்கு எதிரான படைத்துறைக் கூட்டமைப்பைப் பெரிதும் விரும்புகிறது.

பழைய படைத்துறைத் தளபாடங்கள்.
இந்தியப் பாராளமன்றத்தின் படைத்துறைக்கான நிலையியற்க் குழுவின் உறுப்பினர் கௌரவ் கோகொய் இந்தியப் படையினர் பழைய போர்த் தளபாடங்களை வைத்துக் கொண்டு 21-ம் நூற்றாண்டு போரை எதிர்கொள்கின்றார்கள் என்றார். 2018-ம் ஆண்டின் படைவலுப் பட்டியலில் இந்தியா அமெரிக்கா, இரசியா, சீனா ஆகியவற்றிற்கு அடுத்தபடியாக நான்காம் இடத்தில் தரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவின் படைக்கலன்களில் 70 விழுக்காடு இரசியாவில் இருந்து வாங்கப்பட்டவை. இந்தியாவின் படைக்கலன்களில் 68 விழுக்காடு பழையவை என இந்திய அரச மதிப்பீடு சொல்கின்றது. அவை புரதான பொருட்காட்சிச் சாலையில் வைக்கப்பட வேண்டியவை என நியூயோர்க் ரைம்ஸ் சொல்லியிருப்பது ஆச்சரியப்பட வைக்கின்றது. 2015 மே மாதம் இந்தியாவின் அரச கணக்காய்வாளர்கள் ஒரு போர் நடந்தால் 10 நாட்களுக்கு போதுமான சுடுகலன்கள் மட்டும் இந்தியப் படையினர் வசம் இருப்பதாக அறிவித்தது.  பாக்கிஸ்த்தானின் படைக்கலன்களில் பெரும் பகுதி அமெரிக்காவிடமிருந்து வாங்கப்பட்டவை.

ஊழல் நிறைந்த படைத்துறைக் கொள்வனவு
இந்தியாவின் படைத்துறைக் கொள்வனவு தொடர்பாக பல குற்றச்சாட்டுகள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. போபஸ் பீராங்கிக் கொள்வனவு, ரஃபேல் விமனக் கொள்வனவு போன்றவை பிரபல ஊழல் குற்றச் சாட்டுகளாகும். விமானி அபிநந்தன் ஓட்டிச்சென்று பக்கிஸ்த்தானால் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்ட அல்லது விபத்தினால் விழுந்த மிக்-21 போர் விமானங்களைச் சேவையில் இருந்து நீக்கிவிட்டு ரஃபேல் விமானம் கொள்வனவு செய்யும் முடிவை இந்திய அரசு செய்திருந்தது. காங்கிரசு அரசு செய்த ஒப்பந்தத்தை பாரதிய ஜனதாக் கட்சி அரசு மாற்றியதால் கொள்வனவில் தாமதம் ஏற்பட்டது.

வெறும் படைக்கல விற்பனையாளர்களின் சதியல்ல
நியூயோர்க் ரைம்ஸ் ஓர் அமெரிக்க ஊடகம் அது இந்தியாவிற்கு படைக்கலன்களை விற்பனை செய்யும் முகவர்களால் வழிநடத்தப்பட்டு இந்தியாவை அதிக அமெரிக்கப் படைக்கலன்களை வாங்கத் தூண்டுகின்றது என்று சொல்லலாம். ஆனால் ஜப்பானிய ஊடகமான த டிப்ளோமட் என்னும் இணைய வெளிச் சஞ்சிகையில் இரு இந்தியப் படைத்துறை ஆய்வாளர்கள் (அவர்களில் ஒருவர் ஜப்பானியப் பல்கலைக்கழப் பேராசிரியர்) பாக்கிஸ்த்தானுடன் நடந்த மோதலின் பின்னர் இந்தியா தனது படையை நவீன மயப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் உணரப்பட்டுள்ளது என எழுதியுள்ளனர். இன்னும் ஒரு அமெரிக்க ஊடகமான போரின் பொலிசி என்ற ஊடகத்தில் நிலைமையை நேரடியாகப் போட்டு உடைத்துள்ளார்கள். “வான் சண்டையில் இந்தியாவின் தோல்வி அமெரிக்க விமான உற்பத்தி நிறுவனங்களின் வெற்றி” என்ற தலைப்பில் கட்டுரையை வெளிவிட்டுள்ளது. அதில் இந்தியா அவசரமாக தனது பழைய விமானங்களை கைவிட்டு புதிய விமானங்களை வாங்க வேண்டிய அவசர நிலைமை தோன்றியுள்ளது எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

சீனாவையும் சமாளிக்க வேண்டும்
பாக்கிஸ்த்தானுக்கும் இந்தியாவிற்கும் நடந்த எந்த ஒரு போரிலும் சீனா காத்திரமான உதவியைச் செய்யவில்லை. பங்களாதேசப் பிரிவினைப் போரின் போது அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறைச் செயலர் ஹென்றி கிஸ்ஸிஞ்சர் சீனாவைத் தலையிடும்படி செய்த தீவிர வற்புறுத்தலுக்கு சீனா மசியவில்லை. குறைந்தது சீனப் படைகளை இந்திய எல்லையை நோக்கி நகர்த்தும் படி கேட்டதையும் சீனா நிராகரித்தது. ஆனால் இந்த நிலை தொடரும் என இந்தியா எதிர்பார்க்க முடியாது. சீனாவும் பாக்கிஸ்த்தானும் இணைந்து இந்தியாவிற்கு எதிராகப் போர் புரியும் நிலையை இந்தியா சமாளிக்க வேண்டும் என வசப்ஜித் பனர்ஜீயும் பிரசாந்த் சுஹாஸும் த டிப்ப்ளோமட் சஞ்சிகையில் எழுதியுள்ளனர். இந்த மூன்று வெளி நாட்டு ஊடகங்களையும் ஒரு புறம் தள்ளினாலும் இந்தியப் படைத்துறை நிபுணர்களின் கட்டுரைகள் அதிகமாக வெளிவிடும் ஜோபொலிரிக்ஸ் சஞ்சிகையில் பாக்கிஸ்த்தானுடன் நடந்த மோதலுக்கு முன்னர் வெளிவந்த 2019-பெப்ரவரிப் பதிப்பில் இந்திய வான்படையில் உள்ள பற்றாக்குறை சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. தற்போது 31 தாக்குதல் படையணியைக் கொண்ட இந்திய வான்படை 40 படையணிகளாக அதிகரிக்க வேண்டியதன் அவசியம் அதில் விபரிக்கப்பட்டதுடன் மிக்-21 பைஸன் விமானங்களை சேவையில் இருந்து நீக்கி விட்டு அதற்குப் பதிலாக புதிய ரக விமானங்கள் சேர்க்கப்பட வேண்டும் எனவும் அச் சஞ்சிகையில் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் தனிநபர் வருமானம் 2010அளவில் பாக்கிஸ்த்தானிலும் பார்க்க அதிகமாகி. இப்போது இடைவெளி அதிகரித்துக் கொண்டே போகின்றது. இரு நாடுகளும் தமது மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்த நீண்ட தூரம் போக வேண்டி இருக்கின்றது. இரண்டு நாடுகளின் தனி நபர் வருமானம் இலங்கை, மாலை தீவு போன்ற நாடுகளிலும் குறைவானதே. படைத்துறைச் செலவுகளை அதிகரிப்பது வறியவர்கள் நிறைந்த நாட்டுக்கு உகந்ததல்ல.

Tuesday, 12 February 2019

மீண்டும் போட்டிக்களமாகும் கருங்கடல்


ஆரம்பத்தில் கிரேக்கர் கருங்கடலை உபசரிப்பில்லாக் கடல் என அழைத்தனர். அதனூடாக பயணிப்பது சிரமம் என்பதாலும் அதன் கரையோரங்களில் வாழ்பவர்கள் எதிர்ப்புக் காட்டுபவர்களாக இருந்ததாலும் அப்பெயர் சூட்டப்பட்டது. பின்னர் கிரேக்க குடியேற்ற ஆட்சியாளர்கள் கரையோரங்களை தமது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வந்து அதன் பெயரை உபசரிப்புள்ள கடல் என மாற்றினர். உடைந்த இரும்புகள் இறந்த மரங்கள் விலங்குகள் போன்றவற்றால் உருவான கரும் சேறு நிறைந்திருந்ததாலும், பயணிப்பதற்கு கடுமையான கால நிலையைக் கொண்டிருந்ததாலும் அது கருங்கடல் என்னும் பெயரை பின்னர் பெற்றுக் கொண்டது. பல்கேரியா, ஜோர்ஜியா, இரசியா, ருமேனியா, துருக்கி உக்ரேன் ஆகிய நாடுகளுடன் கரையைக் கொண்டது கருங்கடல். இதன் மீதான ஆதிக்கத்தில் அதிக அக்கறை காட்டியவை இரசியாவும் துருக்கியுமே. பல நூற்றாண்டுகளாக அவை கருங்கடலின் ஆதிக்கத்திற்காக பல தடவைகள் போர் புரிந்தன.

தடையற்ற கருங்கடல் வர்த்தகம்
கருங்கடல் துருக்கியர்களின் உதுமானியப் பேரரசின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் 1354-ம் ஆண்டில் இருந்து 1700-ம் ஆண்டு வரை இருந்தது. கருங்கடலின் வடகரையில் அதிக அளவு மக்கள் தொகை இல்லாததால் அங்கு மிகையாக உற்பத்தி செய்யும் அரிசி மற்றும் இறைச்சி போன்றவையும் அதிக அளவு மக்கள் தொகையைக் கொண்ட தென் கரையில் உற்பத்தியாகும் ஒலிவ் எண்ணெய், மதுரசம், பருத்தி போன்றவையும் சிறந்த வர்த்தகத் தொடர்பை ஏற்படுத்தி இருந்தது. பல போர்களில் உலக வர்த்தகம் பாதிக்கப்பட்டிருந்த போதெல்லாம் கருகடல் வடிநிலத்து வர்த்தகங்கள் தடையின்றி நடந்து கொண்டிருந்தன, நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.

கருங்கடலும் கிறிமியாவும்
இரசியாவிற்கு வடக்கே உள்ளது பனி நிறைந்த வட துருவம். கிழக்குப் பகுதி நிலப்பரப்பைக் கொண்டது. உலகின் மிகப் பெரிய நிலப்பரப்பைக் கொண்டிருக்கும் இரசியாவிர்கு இருக்கும் இரு சிறு கடற்தொடர்புகளில் ஒன்று கருங்கடலூடாக இருக்கின்றது. பல இரசியா உட்படப் பல ஐரோப்பிய நாடுகள் கடற்கரையில் இருந்து 200 முதல் 300 மைல்கள் தொலைவில் இருக்கின்றன. இரசியாவின் கடற்தொடர்பிற்கு கருங்கடல் முக்கியம். அத்தொடர்பிற்கு கிறிமியாவின் ஸ்வெஸ்ரப்பொல் துறைமுகத்தில் இருக்கும் அதன் கடற்படைத்தளம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

கிறிமியாவை இரசியா இலகுவில் கைவிடாது.
கிறிமியாவை துருக்கி தேசத்தவர்களின் உதுமானிய (ஒட்டோமன்) பேரரசு ஆண்டு வந்தது. பின்னர் அவர்களிடமிருந்து கிறிமியாவை 1774-ம் ஆண்டு போரின் மூலம் இரசியர்கள் கைப்பற்றிக் கொண்டனர். 1853-ம் ஆண்டு இரசியாவிடமிருந்து கிறிமியாவைப் பறிக்க ஒட்டோமன் பேரரசு, பிரான்சு, பிரித்தானிய ஆகிய நாடுகள் கிறிமியா மீது போர் தொடுத்தன. 1853-ம் ஆண்டிலிருந்து 1856-ம் ஆண்டுவரை போர் நடந்தது. இதில் இரசியா  பத்து இலட்சம் போர் வீரர்களையும் பலி கொடுத்தது. பிரித்தானியப் படையினரில் 25,000 பேரும் பிரெஞ்சுப் படையினரில் ஒரு இலட்சம் பேரும் கொல்லப்பட்டனர். ஐரோப்பிய வரலாற்றில் இது மிக அதிகமான உயிரிழப்பை ஏற்படுத்திய போராகும். இறுதியில் ஒட்டொமன் பேரரசுக்கு சில விட்டுக் கொடுப்புக்களை இரசியா மேற்கொண்டு கிறிமியாவைத் தனதாக்கியது. 1917-ம் ஆண்டு இரசியப் புரட்சியின் போது கிறிமியா ஒரு தனி நாடாகச் சிலகாலம் இருந்தது. பின்னர் இரசியப் படைத்தளமானது. 1921-ம் ஆண்டு கிறிமியா சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஒரு குடியரசானது.  1942-ம் ஆண்டு உலகப் போரின் போது ஜேர்மனி கிறிமியாவைக் கைப்பற்றியது. ஜேர்மனி கிறிமியாவைக் கைப்பற்ற ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் எடுத்தது. 1944-ம் ஆண்டு கிறிமியாவை சோவியத் ஒன்றியம் மீளக் கைப்பற்றியது. இதைத் தொடர்ந்து ஜேர்மனியருடன் ஒத்துழைத்தார்கள் என்பதற்காக ஜேசேப் ஸ்டாலின் கிறைமியக் குடிமக்களான டாட்டார் இசுலாமியர்கள் மூன்று இலட்சம் பேரை கிறிமியாவில் இருந்து வெளியேற்றி சோவியத்தின் வேறு பிராந்தியங்களில் குடியேற்றினார். சோவியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் பலர் திரும்பி வந்தனர்.  1945-ம் ஆண்டு கிறிமியா சோவியத் ஒன்றியத்தின் கீழ் ஒரு குடியரசு என்ற நிலையை நீக்கி அது சோவியத்தின் ஒரு மாகாணமாக (Crimean Oblast) மாற்றப்பட்டது. 1954-ம் ஆண்டு கிறிமியாவை இரசிய அதிபர் நிக்கித்தா குருசேவ் உக்ரேனுடன் இணைத்தார். உக்ரேனியரான குருசேவ் இரசியாவிற்கு தவறிழைத்தார் என்கின்றனர் இரசியர்கள் இப்போது. 1991-ம் ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியின் போது அப்போதைய இரசிய அதிபர் பொரிஸ் யெல்ஸ்ரின் கிறிமியாவை இரசியாவின் ஒரு பகுதியாக வைத்திருப்பார் என எதிர் பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் அவர் அதை உக்ரேனுடன் இருக்க வைத்து கிறிமியாவில் இரசியக் கடற்படை தொடர்ந்து இருக்க உடன்பாடு செய்து கொண்டார். 1997-ம் ஆண்டு 2042-ம் ஆண்டுவரை இரசிய படைத்தளம் கிறிமியாவின் செவஸ்ரப்பொல் பிராந்தியத்தில் இருக்க உக்ரேனும் இரசியாவும் உடன்படிக்கை ஒன்றில் கைச்சாத்திட்டன. 2014-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 16-ம் திகதி கிறிமியாவில் ஒரு கருத்துக் கணிப்பு வாக்கெடுப்பு நடாத்தப்பட்டு அதன்படி கிறிமியா இரசியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. இந்த வாக்கெடுப்புச் செல்லாது என ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையில் ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்தத் தீர்மானத்திற்கு 100நாடுகள் ஆதரவு தெரிவித்தன. 11நாடுகள் எதிர்த்து வாக்களித்தன. 58 நாடுகள் வாக்கெடுப்பில் கலந்து கொள்ளவில்லை.

திரிக்கும் மேற்கு நாடுகள்
2014-ம் ஆண்டு இரசியா கிறிமியாவை ஆக்கிரமித்த பின்னர் கருங்கடல் பெரும் முக்கியத்துவம் பெற்றதாக மேற்கு நாட்டு ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவித்து வருகின்றனர். ஆனல் கிறிமியாவில் இரசியா உக்ரேனின் சம்மதத்துடன் வைத்திருந்த கடற்படைத் தளத்தை நீக்குவதற்கு செய்த சதியை முறியடிக்கவே இரசியா கிறிமியாவை ஆக்கிரமித்தது. சோவியத் ஒன்றியம் 1991இல் வீழ்ச்சியடைந்த போது இரசியர்களிடம் அமெரிக்காவும் மற்ற மேற்கு நாடுகளும் கிழக்கு ஜேர்மனியை மட்டும் நேட்டோப் படைத்துறைக் கூட்டமைப்பில் இணைக்கப்படும் என உறுதியளித்திருந்தன. ஆனால் 1991-ம் ஆண்டின் பின்னர் இரசியா வலுவிழந்திருந்த நிலையில் அல்பேனியா, போலாந்து, ருமேனியா ஹங்கேரி பல்கேரியா, எஸ்த்தோனியா, லத்வியா, லித்துவெனியா, சுலோவேக்கியா, சுலோவேனியா, குரோசியா ஆகிய நாடுகள் நேட்டோவில் இணைக்கப்பட்டன. இவற்றை எல்லாம் பொறுமையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த இரசியா ஜோர்ஜியாவையும் உக்ரேனையும் நேட்டோவில் இணைக்க முயன்றபோது தனது படை நடவடிக்கைகளை முடுக்கி விட்டது. இரசியா தானமாக வழங்கிய கிறிமியாவைக் கொண்ட உக்ரேனை நேட்டோ தன்னுடன் இணைக்க சதி செய்தபோது இரசியா வெகுண்டெழுந்தது. உக்ரேனின் கிறிமியாவைத் தன்னுடன் இணைத்ததுடன் இரசியர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் உக்ரேனின் கிழக்குப் பகுதியில் பிரிவினைவாதத்தை தூண்டிக் கொண்டிருக்கின்றது. இரசியாவை புவிசார் கேந்திரோபாய ரீதியிலும் புவிசார் பொருளாதார ரீதியிலும் முடக்கச் செய்யும் நகர்வுகளை நேட்டோவும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் செய்வதகாகக் கரிசனை கொண்ட இரசியாவின் எதிர்வினையா உக்ரேனிற்கு எதிராக இரசியா செய்யும் நடவடிக்கைக்களாகும்.

எங்கள் கடல்
நேட்டோவினது படை நகர்வுகளையும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் கிழ்க்கு ஐரோப்பாவில் தனது பொருளாதார ஆதிக்கத்தை விரிவு படுத்துவதற்கும் எதிரடியாக சீனா தென் சீனக் கடலை தனது ஆதிக்கத்தின்கீழ் முழுமையாகக் கொண்டு வர முயல்வது போல இரசியா கருங்கடலை தனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வர முயல்கின்றது. ரோமப் பேரரசு மத்திய தரைக் கடலை “எங்கள் கடல்” (mare nostrum) என்றது போல் கருங்கடலை இரசியா தன் கடல் ஆகக் காட்ட முயல்கின்றது. இரசியாவில் இருந்து கிறிமியாவிற்கு ஒரு பாலத்தை அஜோவ் கடலில் அமைத்து உக்ரேனின் கருங்கடலுக்கான தொடர்பில் தடைகளை ஏற்படுத்துகின்றது, கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக லித்துவேனியா ஊடாக மத்திய ஐரோப்பாவை இரசியா ஆக்கிரமிக்க முயற்ச்சிப்பது போல பாசாங்கு காட்டிக் கொண்டிருந்தது இரசியா. அதனால் நேட்டோ நாடுகள் அங்கு கவனம் செலுத்திக் கொண்டிருக்க கருங்கடலில் தனது நடமாட்டங்களை இரசியா அதிகரித்தது.

கருங்கடலில் இரசிய ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவதற்கு இரசியாவிற்கு துருக்கியின் நட்பு மிக அவசியம். துருக்கிக்கும் கிரேக்கத்திற்கும் இடையில் உள்ள சிறு நீரிணையூடாகவே இரசியக் கப்பல்கள் மத்திய தரைக்கடலுக்குச் செல்ல முடியும். இரசியாவின் மேற்காசியா மற்றும் வட ஆபிரிக்கா பிராந்தியங்களின் மீதான ஆதிக்கத்தை துருக்கி அமெரிக்காவுடன் இணைந்து கட்டுப்படுத்த முடியும். இந்த நிலையில் அமெரிக்காவின் USS Fort McHenry என்ற தரையிறங்கற் கப்பல் 2019 ஜனவரி 6-ம் திகதியும் USS Donald Cook என்ற நாசகாரிக் கப்பல் கருங்கடலில் உள்ள ருமேனியாவினதும் ஜோர்ஜியாவினதும் துறைமுகங்களுக்கு 2019 ஜனவரி 19-ம் திகதி பயணம் செய்தன. இக்கப்பல்களை இரசியாவின் கரைசார் கப்பல்கள் நிழலாகத் தொடர்ந்தன. உக்ரேனின் கப்பல்களுக்கு இரசியா தடை விதிக்கும் வகையில் நடந்த போது சீனாவின் செயற்கைத் தீவிற்கு சவால் விடக் கூடிய வகையில் தென் சீனக் கடலுக்கு அமெரிக்கக் கப்பல்களும் விமானங்களும் பயணித்தது போல் இரசியாவிற்கு கருங்கடலில் சவால் விடும் வகையில் அமெரிக்கக் கப்பல்கள் பயணிப்பது இலகுவான ஒன்றல்ல எனப் படைத்துறை ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவித்தமைக்கு மாறாக அமெரிக்கா மேற்படி இரண்டு கப்பல்களையும் கருங்கடலுக்கு அனுப்பியிருந்தது.

கிரேக்கம், ஆர்மீனியா, பல்கேரியா, சேர்பியா ஆகிய நாடுகளில் இரசியா தனக்கு ஆதரவான கட்சிகள் ஆட்சிக்கு வரச் செய்யும் மென்வலு நகர்வுகளையும் செய்கின்றது. அதன் மூலம் கருங்கடலையும் கிழக்கு ஐரோப்பாவையும் தனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வர முடியும் என அது நினைக்கின்றது. ஆனால் வெளியில் இருந்து திணிக்கப்படும் ஆட்சி மாற்றங்கள் கலவரங்களில் முடியும் என்பதுடன் பிராந்திய அமைதிக்கு குந்தகமாகவும் அமையும். கருங்கடல் ஆதிக்கப் போட்டி அதை செங்கடலாக மாற்றாமல் இருப்பதை வல்லரசு நாடுகள் உறுதி செய்ய வேண்டும்.


Monday, 14 January 2019

அமெரிக்க இஸ்ரேலிய உறவின் நடுவில் பலஸ்த்தீனம்


இஸ்ரேலியத் தலைமை அமைச்சர் பெஞ்சமின் நெத்தன்யாஹூ வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பை எனது நண்பன் என்றே விளிப்பார். டிரம்ப் ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கான அமெரிக்கத் தூதுவராக நியமித்த நிக்கி ஹேலி இஸ்ரேலில் தேர்தலில் போட்டியிட்டால் பெரு வெற்றி பெறும் அளவிற்கு இஸ்ரேலியர்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருந்தார். 31-12-2018 பதவியில் இருந்து விலகிய அவர் தன் பதவிக் காலத்தில் இஸ்ரேலுக்கு மிகவும் சாதகமாக நடந்து கொண்டார். அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் மருமகன் ஜெரார்ட் குஷ்ணர் யூதர். அவர் யூத மரபுகளை இறுக்கமாகக் கடைப்பிடிப்பதுடன் இஸ்ரேலின் தீவிர ஆதரவாளர். அத்துடன் அவர் சவுதி அரேபிய இளவரசன் பின் சல்மனுடன் நெருங்கிய நட்பானவரும் ஆவார்.

அமெரிக்க அதிபராக இஸ்ரேலின் கையாள்
நிக்கி ஹேலி அமெரிக்காவின் ஐநாவிற்கான தூதுவர் பதவியில் இருந்து விலகியது டிரம்பின் தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகர் ஜோன் போல்ரனையும் வெளியுறவுத் துறைச் செயலர் மைக் பொம்பியோவையும் ஆச்சரியப்பட வைத்தது. டிரம்ப், போல்ரன் பொம்பியா ஆகிய மூவரையும் முந்திக் கொண்டு நிக் ஹெலி இரசியாவிற்கு எதிராக மேலதிக பொருளாதாரத் தடை கொண்டு வரப்படும் என நிக்கி அறிவித்திருந்தார். இது அவருக்கு எதிராக பல வெள்ளை மாளிகை அதிகாரிகளைத் திருப்பியது. அதனால் அவர் பதவி விலக வேண்டிய சூழல் உருவானது எனச் சில செய்திகள் சொல்கின்றன. இருந்தும் இஸ்ரேலுக்கு மிக வேண்டியவரான நிக்கி ஹேலி அமெரிக்க அதிபராக்க யூதப் பெரும் செல்வந்தர்கள் ஆயத்தம் செய்கின்ரார்கள். அதற்கான வேலைகளைக் கவனிக்கவே நிக்கி ஹேலி பதவி விலகினார் என்றும் சில செய்திகள் அடிபடுகின்றன.

மேற்குகரைக் குடியேற்றங்களை டிரம்ப் ஆதரிக்கின்றாரா?
டொனால்ட் டிரம்ப் அமெரிக்க அதிபராக  தெரிவு செய்யப்படுவதற்கு முந்திய 22 மாதங்களில் பலஸ்த்தீனிய மேற்குக் கரையில் யூதர்களுக்கு 4476 குடியிருப்பு வீடுகள் கட்டப்பட்டன. டிரம்ப் அமெரிக்க அதிபராகிய பின்னரான 21 மாதங்களில் அங்கு 4476 வீடுகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. அதாவது பலஸ்த்தீனிய நிலங்களை அபகரித்து யூதர்கள் குடியேறுவது மூன்று மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. இதற்குக் காரணம் டிரம்ப் இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாகச் செயற்படுவதுதான். இரசியாவில் உள்ள யூதப் பெரும் செல்வந்தர்கள் டிரம்பை அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் வெல்ல வைக்க இரசிய அதிபர் புட்டீனுக்கு ஊக்கம் கொடுத்தனர் எனவும் சில செய்திகள் குற்றம் சாட்டுகின்றன. 1949-ம் ஆண்டு உலக நாடுகள் கையொப்பமிட்டு உருவாக்கிய ஜெனிவா நான்காவது உடன்படிக்கையின் படி ஆக்கிரமித்த ஒரு நாடு ஆக்கிரமித்த நாட்டில் தனது மக்களைக் குடியேற்ற முடியாது.

இஸ்ரேலியத் தலைநகராக ஜெருசேலம்
ஜெருசேலத்தை இஸ்ரேலியத் தலைநகராக்குவதை டிரம்ப் ஏற்றுக் கொண்டார். 2017-ம் ஆண்டு டிசம்பரில் இதை அமெரிக்கா திரும்பப் பெறவேண்டும் என ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பாதுகாப்புச் சபையில் ஒரு தீர்மானம் எகிப்த்தால் முன்மொழியப்பட்டது.  பாதுகாப்புச் சபையில் அமெரிக்காவைத் தவிர எல்லா நாடுகளும் அதை ஆதரித்தன. அப்போது ஐநாவிற்கான அமெரிக்கத் தூதுவராக இருந்த நிக்கி ஹேலி தன் கைவளையல் கலகலவென ஒலிக்க சுட்டு விரல் நீண்டிருக்க தன் வலது கையை உயர்த்தி அத்தீர்மானத்தை நிராகரித்தார்.

பலஸ்த்தீனத்தின் ஐநா முழு உறுப்புரிமை முயற்ச்சி
2014-ம் ஆண்டு 29-ம் திகதி பலஸ்த்தீனத்தை ஒரு நாடாக ஏற்றுக் கொள்ளும் முன் மொழிவை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பாதுகாப்புச் சபையில் ஜோர்தான் முன்வைத்தது. இந்த முன்மொழிவில் இஸ்ரேல் பலஸ்த்தீனத்துடனான பேச்சு வார்த்தைகளை ஓராண்டுக்குள் முடிவுக்குக் கொண்டு வரவேண்டும், (ஜோர்தானிய ஆற்றின்) மேற்க்கும் கரையிலும் கிழக்கு ஜெருசலத்தில் இருந்தும் இஸ்ரேலியப் படைகள் மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் வெளியேற வேண்டும், கிழக்கு ஜெருசலம் பலஸ்த்தீனத்தின் தலைநகராக்கப்பட வேண்டும், பலஸ்த்தீனியர்களில் நிலங்களில் இஸ்ரேலியக் குடியேற்றங்கள் நிறுத்தப்பட வேண்டும் போன்ற கோரிக்கைகளும் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தன. ஜோர்தானின் முன்மொழிவை இரசியா, சீனா, பிரான்ஸ், ஆர்ஜெண்டீனா, சாட், சிலி, லக்சம்பேர்க், ஆகிய எட்டு நாடுகள் ஆதரித்தன. ஐக்கிய இராச்சியம், லித்துவேனியா, நைஜீரியா, கொரியக் குடியரசு, ருவண்டா ஆகிய நாடுகள் வாக்கெடுப்பில் கலந்து கொள்ளவில்லை. ஐக்கிய அமெரிக்காவும் அவுஸ்திரேலியாவும் எதிர்த்து வாக்களித்தன. ஐந்து வல்லரசு நாடுகளை நிரந்தர உறுப்பினர்களாகவும் பத்து நாடுகளை தற்காலிக உறுப்பினர்களாகவும் கொண்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பாதுகாப்புச் சபையில் வல்லரசு நாடான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் எதிர்ப்பால் ஜோர்தானின் முன் மொழிவு நிராகரிக்கப்பட்டது. 2017 டிசம்பரில் ஜெருசேலத்தை இஸ்ரேலியத் தலைநகராக்குவதற்கு எதிரான தீர்மான முன்மொழிவு தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர் ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கான பலஸ்த்தீன தூதுவர் டானி டன்னும் பலஸ்த்தீனிய தேசிய அதிகார சபையின் அதிபர் மஹ்மூட் அப்பாஸும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் முழு உறுப்புரிமை பெறும் எனச் சூளுரைத்தனர். அதைத் தொடர்ந்து அவர்கள் பன்னாட்டரங்கில் தமது உறுப்புரிமைக்கு ஆதரவாக ஆதரவு திரட்ட கடும் முயற்ச்சி மேற்கொண்டனர். இதற்கு எதிராக இஸ்ரேல் செய்த பரப்புரையால் அந்த முயற்ச்சியை பலஸ்த்தீனியர்கள் கைவிட்டனர்.

பன்னாட்டு நீதிமன்றில் இஸ்ரேலை நிறுத்த முடியாது
பலஸ்த்தீனிய அதிகார சபையின் அதிபர் மஹ்மூட் அப்பாஸ் பலஸ்த்தீனத்தை பன்னாட்டு நீதிமன்றில் ஓர் உறுப்பு நாடாக 2015இல் இணைத்தார்.ஐக்கிய அமெரிக்கா, கனடா, மற்றும் சில ஐரோப்பிய நாடுகள் பலஸ்த்தீனம் பன்னாட்டு நீதி மன்றில் உறுப்புரிமை பெறக்கூடாது என வற்புறுத்தி வந்தன. பன்னாட்டு நீதி மன்றத்தில் உறுப்புரிமை பெற்றால் பலஸ்த்தீன அதிகார சபைக்கு வழங்கும் நிதி உதவியை தாம் நிறுத்தி விடுவதாக இந்த நாடுகள் மிரட்டின. இஸ்ரேலும் தன் பங்கிற்கு மிரட்டியது. இவற்றின் மத்தியில் பலஸ்த்தீனம் பன்னாட்டு நீதி மன்றில் தன் உறுப்புரிமையைப் பெற்றுக் கொண்டது. 2018 மே மாதம் பலஸ்த்தீனியர்கள் பன்னாட்டு நீதி மன்றில் இஸ்ரேலை விசாரிக்கும் படி முறையிட்டனர். 2017-ம் ஆண்டு ஐநா மனித உரிமைக்கழக ஆணையாளரின் அறிக்கையையும் தமக்கு ஆதரவாக அவர்கள் முன்வைத்தனர். ஏற்கனவே (2015)பன்னாட்டு நீதி மன்ற வழக்குத் தொடுனர் (Prosecutor Fatou Bensouda) பலஸ்த்தீனத்தில் நடப்பவை தொடர்பாக விசாரணையை ஆரம்பித்திருந்தார். பன்னாட்டு நீதி மன்ற விசாரணையாளருக்கு இஸ்ரேலுக்கு எதிரான ஆதாரம் நிறைந்த தகவல்களைத் திரட்டுவதி சிரமம் இருக்கின்றது. அல் ஹக் என்ற பலஸ்த்தீனிய தன்னார்வ மனித உரிமைகள் அமைப்பு தகவல்களைத் தொடர்ந்து வழங்கி வருகின்றது. பன்னாட்டு நீதி மன்றம் 2002-ம் ஆண்டு செய்யப்பட்ட ரோம் உடன்படிக்கையின் படி உருவாக்கப்பட்டது. உலகின் மோசமான மனித உரிமை மீறல்களை விசாரிப்பது இதன் தலையாய பணியாகும். இந்த நீதி மன்றத்தின் நியாய ஆதிக்கம் (விசாரிக்கும் உரிமை) இந்த உடன்படிக்கையில் கையொப்பமிட்டு உறுப்புரிமை பெற்ற நாடுகளின் குடிமக்கள் மீது மட்டுமே உண்டு. இஸ்ரேல் இந்த உடன் படிக்கையில் கையொப்பம் இடாத படியால் அதன் மீது இந்த நீதிமன்றில் குற்றம் சாட்ட ஐநா பாதுகாப்புச் சபையின் ஒத்துழைப்பும் தேவைப்படும். பாதுகாப்புச் சபையின் ஒத்துழைப்பைப் பெறாமல் பார்த்துக் கொள்ள இஸ்ரேலுக்கு அமெரிக்கா இருக்கின்றது.

F-35 விமானங்கள் இஸ்ரேலிற்கு தனித்துவமாக உருவாக்கப்பட்டன.
தற்போது உலகின் மிகச் சிறந்த போர்விமானமாகக் கருதப்படும் அமெரிக்காவின் F-35 விமானங்களை ஐக்கிய இராச்சியம், இத்தாலி, ஒஸ்ரேலியா, கனடா, நோர்வே, இஸ்ரேல் ஆகிய நாடுகளுக்கு அமெரிக்கா விற்பனை செய்தது. அதில் இஸ்ரேல் மட்டும்தான் இரகசியமாக F-35 சிரியாவில் தாக்குதல் செய்யப் பயன்படுத்தியது. தனக்கு ஏற்ற வகையில் அந்த விமானங்களில் மாற்றங்கள் செய்து தரவேண்டும் என பல நாடுகள் வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தன. ஆனால் இஸ்ரேலுக்கு மட்டுமே அமெரிக்காவின் லொக்ஹீட் மார்ட்டின் நிறுவனம் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்ட விமானங்களை விநியோகிக்க ஒத்துக் கொண்டது.

ஈரானுக்கு எதிராக அமெரிக்கா
ஈரானுடனான யூரேனியப் பதப்படுத்தல் தொடர்பான உடன்படிக்கையில் இருந்து அமெரிக்காவை டிரம்ப் ஒருதலைப்பட்சமாக வெளியேற்றினார். இது இஸ்ரேலினதும் சவுதி அரேபியாவின் தூண்டுதலின் பேரிலும் அமெரிக்கா மேற்கொண்ட நகர்வாகும். அமெரிக்காவின் நட்பு நாடுகளான ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளின் எதிர்ப்புக்களுக்கு மத்தியிலும் அமெரிக்கா இந்த நகர்வை மேற்கொண்டதுடன் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளின் நிறுவனங்கள் ஈரானுடன் வர்த்தகத்தை மேற்கொண்டா அவற்றுக்கு தண்டம் விதிக்கின்றது.

பலஸ்த்தீனம் யுனெஸ்க்கோவில் இணைய அமெரிக்க எதிர்ப்பு.
யுனெஸ்க்கோவில் பலஸ்த்தீனம் இணைந்தமைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் யுனெஸ்க்கோவில் இருந்து 2018இன் இறுதியில் இருந்து விலகிக் கொண்டன. ஐநாவின் ஒரு துணை அமைப்பான யுனெஸ்க்கோவை ஆரம்பித்த நாடுகளில் ஒன்றான அமெரிக்கா அதன் நிதி வரவில் 22விழுக்காட்டை பங்களிப்பாக செய்து வந்தது.

இஸ்ரேலை அதிருப்திப்படுத்தும் அமெரிக்காவின் நகர்வுகள்
இஸ்ரேலை அதிருப்திப் படுத்தும் சில நகர்வுகளை அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் அண்மையில் செய்திருந்தார். ஒன்று சிரியாவில் இருந்து அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறும் என்ற அறிவிப்பு. இரண்டாவது ஈரான் தனக்குத் தேவையானவற்றை சிரியாவில் செய்யலாம் என டிரம்ப் கருத்து வெளியிட்டது. முதலாவது நகர்வை பின்னர் டிரம்ப் சற்று மாற்றிக் கொண்டார். சிரியாவில் இருந்து அமெரிக்கப் படைகள் படிப்படியாகவே வெளியேறும் என பின்னர் அறிவிக்கப்பட்டது. இரண்டாவது நகர்வு டிரம்ப் வழமையாக டுவிட்டரில் செய்யும் அதிரடிகளில் ஒன்றாகும். இஸ்ரேலின் திருத்தியபதிப்பு F-16 (அமெரிக்க உற்பத்தி) போர் விமானங்களை குரோசியாவிற்கு இஸ்ரேல் விற்பனை செய்வதற்கு டிர்ம்பின் நிர்வாகம் அனுமதி கொடுக்கவில்லை. இஸ்ரேல் வசமுள்ள 20 ஆண்டுகள் பாவித்த F-16 போர்விமானங்களை குரோசியாவிற்கு விற்பனை செய்ய முயன்றது. அதற்கு அமெரிக்காவின் அனுமதியை இஸ்ரேல் பெறாமல் விற்பனை செய்தமை அமெரிக்காவிற்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையிலான விற்பனை நிபந்தனைகளை மீறிய செயல் என அமெரிக்கா கருதியது.

மேற்காசியாவில் டொனால்ட் டிரம்பின் கொள்கை ஒபாமாவின் கொள்கையின் தொடர்ச்சியே. அமெரிக்காவின் மேனா பிரதேசம் என சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் மேற்காசிய மற்றும் வட ஆபிரிக்கப் பிரதேசத்திற்கான கொள்கை முக்கியமாக மூன்று கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது:
1. உலக எரிபொருள் விநியோகம்
2. இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பான இருப்பு
3. ஈரானையும் இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தையும் அடக்குதல்.

2017-ம் ஆண்டே அமெரிக்கா எரிபொருள் உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெற்றுவிட்டது. எரிபொருளுக்காக மேனா பிரதேசத்தில் எரிபொருளுக்கான அமெரிக்காவின் கேந்திரோபாய முக்கியத்துவம் குறைந்து விட்டது. ஆனால் மற்ற நாடுகளுக்கான எரிபொருள் விநியோகம் தடைபட்டால் அது அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கும். அதனால் மற்ற ஐரோப்பிய நாடுகளும் சீனாவும் இந்தியாவும் சீரான எரிபொருள் விநியோகத்திற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும் என அமெரிக்கா கருதுகின்றது.

Featured post

உலக கடலாதிக்கப் போட்டியில் விமானம் தாங்கிக் கப்பல்கள்

விமானம் தாங்கிக் கப்பல்கள்  என்பன பல போர்விமானங்கள் நிறுத்தக் கூடிய பாதுகாப்பான இடத்தையும் அவை பறக்கக் கூடிய ஓடுபாதையையும் கொண்டிருக்கும்...