Monday, 19 September 2016

பசுபிக் ஆதிக்கப் போட்டியும் இந்தியாவும்

ஜி-20 நாடுகளின் மாநாட்டுக்குச் சென்ற இரசிய அதிபர் விளடிமீர் புட்டீன், இந்தியத்  தலைமை அமைச்சர் நரேந்திர மோடி, பிரித்தானியத் தலைமை அமைச்சர் தெரெசா மே ஆகியோருக்கு சிறப்பான வரவேற்பைச் செய்த சீன அரசு பராக் ஒபாமாவிற்கு திட்டமிட்டு அவமரியாதை செய்தது. ஒபாமாவின் விமானம் தரை இறங்கியவுடன் அவர் விமானத்தில் இருந்து இறங்குவதற்கான தானியங்கிப் படி வழங்கப் படவில்லை. அவர் வழமைக்கு மாறாக விமானத்தின் உள்ளிருந்து இறக்கப் பட்ட படியால் இறங்க வேண்டியிருந்தது. அது மட்டுமல்ல ஒபமாவை வரவேற்க சீனாவிற்கு ஏற்கனவே பேச்சு வார்த்தைக்கு எனச் சென்றிருந்த அமெரிக்கத் தேசியப் பாதுகாப்பு ஆலோசகர் சூசான் றைஸ் ஒபாமாவிற்கு அண்மையில் செல்லாமல் அநாகரீகமான முறையில் தடுக்கப்பட்டார். ஒபாமாவின் வருகைக் காணச் சென்றிந்த அமெரிக்க ஊடகவியலாளர்களுடன் சீனா அதிகாரிகள் கடுமையாக நடந்து கொண்டனர். ஊடகவியலாளர்களுக்கு இது எங்கள் நாடு இது எங்கள் விமான நிலையம் என சீன அதிகாரிகள் அவர்கள் மீது சீறினர். சீனா கிழக்குச் சீனக் கடல், தென் சீனக் கடல், பசுபிக் பிராந்தியம் ஆகியவற்றில் செய்ய முனையும் விரிவாக்கத்திற்கு பராக் ஒபாமாவின் நிர்வாகம் எந்த அளவு தடை விதிக்கின்றது என்பதையும் அதனால் சீனா எந்த அளவு ஆத்திரம் அடைந்துள்ளது என்பதையும் இந்த நிகழ்வு எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

பசுபிக் மாக்கடலின் மேற்குக் கரை
பசுபிக் மாக்கடல் கிழக்கே அமெரிக்கக் கண்டத்தையும், மேற்கே ஆசியக் கண்டத்தையும் ஒஸ்ரேலியாவையும் எல்லைகளாகக் கொண்டது. உலக எரிபொருள் விநியோகத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு இந்து மாக்கடலினூடாக பசுபிக் மாக்கடலுக்குச் செல்கின்றது. உலக வர்த்தகத்தின் 30 விழுக்காடு தென் சீனக் கடலின் ஊடாகச் செல்கின்றது. அதில் 1.2ரில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான வர்த்தகம் அமெரிக்காவிற்குச் செல்கின்றது.  ஒஸ்ரேலியா, கம்போடியா, சீனா, ஹொங்கொங், இந்தோனேசியா, லாவோஸ், மலேசியா, நியூசிலாந்து, பப்புவா நியூ கினி, பிலிப்பைன்ஸ், சிங்கப்பூர், தாய்வான், தாய்லாந்து, வியட்னாம் ஆகிய நாடுகள் பசுபிக் வளைய நாடுகளாகும். ஜப்பானும், இரசியாவின் மேற்குப் பிராந்தியம்மு பசுபிக் மாக்கடலுடன் தொடர்பு பட்டிருப்பதால் அவையும் பசுபிக் நாடுகளாகக் கருதப்படக் கூடியவையே, தென் கொரியாவும் இவ்வாறே பசுபிக் நாடாகும். சீனாவைப் பொறுத்தவரை தனது கடற்பரப்பு அதிகரிப்பிற்கும் பிராந்திய வர்த்தகத்திற்கும் இடையில் தடுமாறுகின்றது. சீனாவின் முன்னாள் தலைமை அமைச்சரும் சீனப் பொருளாதார சீர்திருத்தத்தின் முன்னோடியுமான டெங் ஜியாபிங் (Deng Xiaoping) அவர்களின் முக்கிய கொள்கையாக மற்ற நாடுகளுடன் மோதாமல் இருத்தல் என்பது இருந்தது. இதில் இருந்து எப்படி விலகுவது என்பதையிட்டு சீனா ஆழமாகச் சிந்திக்கின்றது. சீனாவுடன் ஓரு மோதலுக்கு என்றும் தயாராக இருப்பதால் மட்டுமே சீனாவுடனான மோதலைத் தடுக்கலாம் என ஜப்பானின் கொள்கை மாற்றமடைந்துள்ளது.

கிழக்குக் கரையில் இருந்து மேற்குக் கரையில் ஆதிக்கம்
பசுபிக் மாகடலின் கிழக்குக் கரையில் இருக்கும் அமெரிக்கா அதன் மேற்குக் கரையில் சீனா முழுமையான ஆதிக்கம் செலுத்துவதை விரும்பவில்லை. அதை முந்திக் கொண்டு தான் அங்கு ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு துடிக்கின்றது. ஒஸ்ரேலியா, நியூசிலாந்து, ஜப்பான், தென் கொரியா ஆகிய நாடுகளுடனான உறவு அமெரிக்காவிற்கு சாதகமாக அமைந்துள்ளது. மற்ற ஆசிய நாடுகள் சீனாவை இட்டு கொண்டுள்ள அச்சமும் அமெரிக்காவிற்கு வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளது. இதனால்தான் பல ஆண்டுகள் அமெரிக்காவுடன் போர் புரிந்த நாடாகிய வியட்நாமின் மக்கள் அமெரிக்காவை உலகிலேயே அதிகம் நேசிப்பவர்களாக மாறியுள்ளனர். அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமாவை தேவடியாள் மகன் என அழைத்த பிலிப்பைன்ஸ் அதிபர் அமெரிக்காவிற்கு ஆசியானில் தோன்றியுள்ள புதிய தடையாகும். கம்போடியா ஏற்கனவே சீனாவின் நெருங்கிய நட்பு நாடாக மாறிவிட்டது.

ஆசியான் நாடுகள்
புரூனே, மியன்மார்(பர்மா), கம்போடியா, இந்தோனேசியா, லாவொஸ், பிலிப்பைன்ஸ், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, வியட்நாம் ஆகியவை ஆசியான் கூட்டமைப்பில் உள்ள நாடுகளாகும். இவற்றில் கம்போடியாவைத் தவிர ஏனைய நாடுகள் சீனாவுடனான வர்த்தகத்தைப் பெரிதும் விரும்புகின்றன. அதே வேளை சீனாவின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து தப்ப ஐக்கிய அமெரிக்காவுடன் படைத்துறை ஒத்துழைப்பை நாடி நிற்கின்றன. இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான ஒரு சமநிலையைப் பேணுவதில் அவை திண்டாடுகின்றன. தென் சீனக் கடலில் ஏற்பட்டுள்ள முரண்பாடு சீனாவின் அயல் நாடுகளை அமெரிக்கா பக்கம் சாய வைத்துள்ளது.

வரைபடம் மூலம் ஆக்கிரமிக்கும் சீனா
அமெரிக்கா ஆசியச் சுழற்ச்சி மையம் என்ற திட்டத்தையும் பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தகப் பாங்காண்மைத் திட்டத்தையும் தொடர்ந்து பசுபிக் மாக்கடல் மீதான ஆதிக்கப் போட்டி தீவிரமடைந்துள்ளது.  பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தகப் பங்காண்மை பல பின்னடைவுகளைச் சந்தித்திருக்கும் வேளையிலும் பசுபிக்கை ஒட்டிய நாடுகளுடன் அமெரிக்காவின் வர்த்தக மற்றும் படைத்துறை ஒத்துழைப்புக்கள் சீனாவிற்குச் ச்வால் விடக்குடிய வகையில் அமையும். பசுபிக் மாக்கடலிலும் தென் சீனக் கடல் போல் ஒரு கொதிநிலையை உருவாக்கும் வகையில் சீனாவின் கல்வி அமைச்சு ஒரு புதிய உலக வரைபடத்தை வெளியிட்டுள்ளது. அதில் பசுபிக் மாக்கடலின் பெரும் பகுதியும் ஹவாய் தீவும், மைக்குரோனேசியாவின் பெரும் பகுதியும் சீனாவிற்கு சொந்தமானது எனக் காண்பிக்கப் பட்டுள்ளது.

அமெரிக்காவின் பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தகப் பங்காண்மை 
அமெரிக்காவின் பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தகப் பங்காண்மை ஒப்பந்தம் பசுபிக் வளைய நாடுகளுடனான வர்த்தகத்தை சீனாவை முந்திக் கொண்டு விருத்தி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது சீனாவைச் சூழவுள்ள நாடுகளுடனான அமெரிக்காவின் உறவையும் வர்த்தகத்தையும் விரிவு படுத்தும் நோக்கம் கொண்டது. அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமா 2012இல் தேர்தலில் வென்றவுடன் முதல் செய்த பயணம் சீனாவைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளுக்கே. ஆசியான் மாநாட்டுக்குச் சென்ற ஒபாமா வியட்னாம், மலேசியா, சிங்கப்பூர் உட்படப் பல சீனாவின் அயல் நாட்டுப் பிரதிநிதிகளுடன் பசுபிக் தாண்டிய பங்காண்மை பற்றியே அதிகம் உரையாடினார். ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஜப்பான், மலேசியா, வியட்னாம், சிங்கப்பூர், புரூனே, ஒஸ்ரேலியா, நியூ சிலாந்து, கனடா, சிலி பெரு ஆகிய நாடுகள் பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தகப் பங்காண்மையில் இணைய ஒத்துக் கொண்டன. ஆனால் அதை ஒவ்வொரு நாடுகளினதும் பாராளமன்றங்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில் பல பிரச்சனைகள் எதிர்கொள்ளப்படுகின்றன. 12 நாடுகளில் மலேசியப் பாராளமன்றம் மட்டுமே பசுபிக் தாண்டிய வர்த்தக உடன்படிக்கையை அங்கீகரித்துள்ளது. அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிடும் ஹிலரி கிளிண்டனும் டொனால்ட் ரம்பும் தமது எதிர்ப்பை வெளிவிட்டுள்ளனர். பசுபிக் தாண்டிய பங்காண்மை சீனாவை அமெரிக்கா பொருளாதார ரீதியில் சுற்றி வளைக்கும் தந்திரமே. கனடிய அரசின் ஆய்வின் படி பசுபிக் தாண்டிய வார்த்தக பங்காண்மை உடன்படிக்கை கனடிய மொத்த பொருளாதார உற்பத்தியை 4 பில்லியன் டொலர்களால் அதிகரிக்கும். ப.தா.வ.ப உடன்படிக்கை பல பிரச்சனைகளைச் சந்தித்தாலும் அது பல மீள் பேச்சு வார்த்தைகளின் பின்னர் மீளவும் உயிர் பெறும் வாய்ப்புக்களே அதிகம்.

சீனாவின் கடற்படை டம்மி பீஸா?
சீனா ஒரு விமானம் தாங்கிக் கப்பலை வைத்திருந்தாலும் இன்னும் ஒரு விமானம் தாங்கிக் கப்பலை நிர்மாணித்துக் கொண்டிருந்தாலும் அது அமெரிக்காவின் விமானம் தாங்கிக் கப்பல்களுடன் ஒப்பிடுகையில் இரண்டு தலைமுறை பின் தங்கியுள்ளது. சீனாவின் விமானம் தாங்கிக் கப்பல் லியோனிங் முழுமையான செயற்பாட்டிற்கு வர இன்னும் ஒராண்டுக்கு மேல் எடுக்கலாம். சீனா பல வலுமிக்க நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை கொண்டிருந்தாலும் சீனக் கரையோரம் ஆழம் குறைந்த கடலாகும். அதனால் சீனக் கடற்படை ஒரு நீலக் கடல் கடற்படை (Blue Water Navy) அல்ல எனச் சில படைத்துறை வல்லுனர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். நீலக் கடல் கடற்படை என்பது உலகின் எல்லாப் பாகங்களுக்கும் சென்று தாக்குதல் செய்யக் கூடிய கடற்படையாகும். சீனாவின் முத்து மாலைத் திட்டம் அரபிக் கடலுடன் முடிவடைகின்றது.


சீனாவின் காசோலை அரசுறவியல் (chequebook diplomacy)
ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் அல்லது அதன் ஆட்சியாளர்கள் பொருளாதார நெருக்கடியில் இருக்கும் போது நிதி உதவி செய்து அதை தமது நட்பு நாடாக்குவது காசோலை அரசுறவியலாகும். சீனா குக் தீவுகள், மிக்ரோனேசியா, பப்புவா நியூ கினி, சமோ, டொங்கா ஆகிய பசுபிக் பிராந்திய நாடுகளுடன் தனது உறவை காசோலை அரசுறவாலேயே வளர்த்தது எனக் குற்றம் சாட்டப்படுகின்றது. சீனாவின் பொருளாதார வளர்ச்சியும் அபரிமிதமான கடற்படை வளர்ச்சியும் பல பசுபிக் கரையோர நாடுகளை அச்சமடைய வைத்துள்ளன. சீனாவிற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் அமெரிக்கா பசுபிக் பிராந்தியத்தில் இருந்து வெளியேறிவிடுமா என்ற அச்சமும் சில நாடுகளை ஆட்டிப்படைக்கின்றன. ஆனால் சீனாவின் மொத்தப் படைத்துறைச் செலவிலும் பார்க்க அமெரிக்கா தனது கடற்படைக்குச் செய்யும் செலவு அதிகமாகும். அமெரிக்கக் கடற்படையின் வலுவிற்கு சமமாக சீனக் கடற்படை வளர இன்னும் 30 ஆண்டுகள் எடுக்கும் எனச் சீன நிபுணர்களே மதிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இரசியாவும் பசுபிக் பிராந்தியமும்
சோவியத் ஒன்றியம் பசுபிக் பிராந்தியத்தில் பெரும் கடற்படையை நிறுத்தியிருந்தது. 1991-ம் ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சியடைந்த பின்னர் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக பல இரசியக் கடற்படைக்கலன்கள் பசுபிக் பிராந்தியத்தில் இருந்து வெளியேறின. 2000-ம் ஆண்டு இரசியாவின் ஒரு வழிகாட்டி ஏவுகணை தாங்கிக் கப்பல் மட்டுமே பசுபிக்கில் இருந்தது. ஆனால் 2010-ம் ஆண்டு ஒரு பெரிய வழிகாட்டல் ஏவுகணைதாங்கிக் கப்பல், ஐந்து நாசகாரிக் கப்பல்கள், பத்து அணுவலுவில் இயங்கும் நீர் மூழ்கிக் கப்பல்கள், எட்டு டீசலில் இயங்கும் நீர் மூழ்கிக் கப்பல்கள் பசுபிக்கில் இரசியாவால் நிறுத்தப்பட்டன. 2015-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 16 கண்டம் விட்டுக் கண்டம் பாயும் ஏவுகணைகளைக் கொண்ட ஒரு நீர்மூழ்கிக் கப்பலையும் இரசியா பசுபிக்கிற்கு அனுப்பியுள்ளது. ஒவ்வொரு கண்டம் விட்டுக் கண்டம் பாயும் ஏவுகணையும் பத்து அணுக்குண்டுகளைத் தாங்கிச் சென்று எதிரி இலக்குகள் மீது வீச வல்லன. இவை 8300 கிலோ மீட்டர் தூரம் பாயக் கூடியவை. இரசியாவின் இந்த ஒரு நீர்மூழ்கிக் கப்பலால் எந்த அளவு பெரிய அழிவை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதைக் காட்டுகின்றது. இரசியாவால் மட்டுமே அமெரிக்காவின் படைத்துறைக்குப் புலப்படாத அணுவலுவில் இயங்கும் Borei- and Yasen-class வகை நீர்மூழ்கிக் கப்பலை உருவாக்க முடியும். 2020-ம் ஆண்டு இரசியா இப்படிப்பட்ட எட்டு நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை உலகெங்கும் நிறுத்தவுள்ளது.  1996-ம் ஆண்டு தொடங்கப் பட்ட இந்த நீர்மூழ்கிக் கப்பல் உருவாக்கும் திட்டம் பல தடைகளைத் தாண்டி நிறைவேற்றப் பட்டுள்ளது.

இந்தியாவின் முக்கியத்துவம்
பசுபிக்கில் இந்தியாவின் உதவி அமெரிக்காவிற்கு அவசியம்
7517 கிலோ மீட்டர் நிளமான கடற்கரையைக் கொண்ட இந்தியாவிற்கு உலகிலேயே முன்னணிக் கடற்படை அவசியம். அதற்கு ஏற்ப இந்தியாவும் தனது கடற்படையின் வலுவை மேம்படுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றது. எதிரி உன் எல்லைக்கு வர முன்னர் எதிரியின் எல்லைக்கு நீ செல்ல வேண்டும் என்பது போல் இந்தியா செயற்பட வேண்டும் என்னும் நிலை இந்தியாவிற்கு உருவாகியுள்ளது. சீனாவின் எதிரி நாடுகளுடன் இந்தியா ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்பதை இந்தியா அமெரிக்காவுடன் The Logistics Exchange Memorandum Agreement ( LEMOA) என்னும் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டமை சுட்டிக் காட்டுகின்றது. அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் வழங்கல் வசதி மாற்றிகளை மாற்றிக்கொள்ளும் இந்த உடன்படிக்கை 2016-ம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் கைச்சாத்திடப்பட்டது. பத்து ஆண்டுகளாக இழுபறிப்பட்ட இந்த உடன்படிக்கை இந்தியாவில் பலத்த எதிர்ப்புக்களுக்கு மத்தியில் கைச்சாத்திடப்பட்டுள்ளமை இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பு எவ்வளவு கேந்திரோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது எனச் சுட்டிக் காட்டுகின்றது. இந்த உடன்படிக்கையின் படி ஒரு நாட்டின் போர் விமானங்களும் போர்க்கப்பல்களும் மற்ற நாட்டின் துறைமுகங்களிலும் விமானத் தளங்களிலும் தங்கி எரிபொருள் மீள் நிரப்பல், பராமரிப்பு மற்றும் திருத்த வேலைகளைச் செய்ய முடியும். இது நரி கொக்குக்கு கொடுத்த விருந்து போன்றது. தற்போது உள்ள சூழ் நிலையில் அமெரிக்கப் போர்க்கப்பல்களும் போர் விமானங்களும் பெருமளவில் இந்தியாவைப் பயன்படுத்த முடியும். இந்தியா எந்த அளவு அமெரிக்காவில் உள்ள தளங்களைப் பாவிக்க முடியும் என்பது கேள்விக்குறியே. ஆனால் ஆசிய பசுபிக் பிராந்தியத்தில் உள்ள அமெரிக்கத் தளங்களை இந்தியா பயன் படுத்த முடியும், இந்த ஒப்பந்தம் இந்தியாவில் அமெரிக்கா படைத்தளங்களை அமைப்பதற்கு ஒப்பானதாகும். இந்த ஒப்பந்தத்தின் முழுவிபரங்கள் மூடி மறைக்கப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்கா உலகக் கடல்களில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு முதுகெலும்பாக இருப்பது அதன் விமானம் தாங்கிக் கப்பல்களே. ஆனால் ஒரு அமெரிக்கப் படைத்துறை நிபுணர் தான் அமெரிக்கக் கடற்படை மீது தாக்குதல் தொடுப்பதாயின் அதன் வழங்கற் கப்பல்கள் மீதே முதல் தாக்குதல் நடத்துவேன் என்றார். அமெரிக்காவின் விமானம் தாங்கிக் கப்பல்கள் கடுமையான பாதுகாப்புடன் பயணிப்பவை அவற்றின் மீது தாக்குதல் நடத்துவது பல நாடுகளுக்கு முடியாத காரியம். ஆனால் அமெரிக்காவின் வழங்கற் கப்பல்களுக்குப் பலத்த பாதுகாப்பு இல்லை. அமெரிக்காவின் இந்த வலுமின்மைப் புள்ளியை இந்திய உறவாலும் ஒத்துழைப்பாலும் சரி செய்ய முடியும். சீனாவின் படைத்துறையின் வழங்கற் சேவை எனப் பார்த்தால் அமெரிக்காவின் வழங்கற் சேவையுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் மோசமாகவே உள்ளது. அது மட்டுமல்ல சீனாவின் மொத்தப் படைத் துறையே களமுனை அனுபவம் இல்லாததாகும்.

சமநிலையைத் தீர்மானிக்கும் இந்தியா
இந்தியா ஒரு வல்லரசாக இல்லாத போதிலும் வல்லரசுகளிடையான ஆதிக்கப் போட்டியில் இந்து மாக்கடலில் படைத்துறைச் சம நிலையைத் தீர்மானிக்கும் நாடாக தற்போது இந்தியா இருக்கின்றது. அதாவது எந்த வல்லரசின் பக்கம் இந்தியா இருக்கின்றதோ அந்தப் பக்கம் அதிக வலுவுள்ளதாக இருக்கும். அதனால்தான் சீனாவிற்கு எதிராக ஐக்கிய அமெரிக்கா, இந்தியா, ஜப்பான் ஆகியவை கொண்ட ஒரு படைத்துறைக் கூட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் ஜப்பானியத் தலைமை அமைச்சர் சின்சோ அபே அதிக அக்கறை காட்டுகின்றார் ஆனால் இந்த இரண்டு நாடுகளையும் நம்பி சீனாவிற்கு எதிராகக் கூட்டணி அமைத்து அதனுடனான பகைமையை மோசமாக்குவதா என இந்தியா யோசிக்கின்றது. இந்து மாக்கடலில் மட்டுமல்ல தென் சீனக் கடலிலும் மட்டுமல்ல பசுபிக் பிராந்தியத்திலும் படைத்துறைச் சமநிலையைத் தீர்மானிக்கும் வலிமையை இந்தியப் படைத்துறையின் வளர்ச்சி ஏற்படுத்தும். 2020-ம் ஆண்டு இரசியா தனது படத்துறையை புதுப்பிக்கும் திட்டத்தை நிறைவேற்றிய பின்னரும் சீனாவின் படைத்துறை மேலும் வளர்ச்சியடைந்த பின்னரும் உலகப் படைத்துறைச் சமநிலையைத் தீர்மானிப்பதில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு முக்கியமானதாகவும் அவசியமானதாகவும் அமையும்.

Monday, 12 September 2016

அழித்துக் கொண்டே இருக்கும் இஸ்ரேலை அழிக்க முடியுமா?

உச்சத் தலைவர் அயத்துல்லா கமெய்னி ஆணையிட்டால் இஸ்ரேலை எட்டு நிமிடங்களில் அழித்தொழிப்போம் என்றார் ஈரானியப் புரட்சிப் படைத்துறையின் ஆலோசகர் அஹ்மட் கரிம்போர். இஸ்ரேலை அழித்தொழிப்போம் என சூளுரைத்தது இது முதற் தடவையுமல்ல கடைசித் தடவையுமல்ல. ஈரான் 2016-ம் ஆண்டு மே மாதம் 2000 கிலோ மீட்டர் பாயக் கூடிய ஏவுகணைகளைப் பரீட்சித்த பின்னரே அஹ்மட் கரிம்போர் இப்படிச் சூளுரைத்திருந்தார். 1965-ம் ஆண்டு அப்போதைய எகிப்திய அதிபர் அப்துல் கமால் நாசர் நாம் நுழையப் போவது மணல் நிறைந்த பலஸ்த்தீனத்திற்குள் அல்ல இரத்தத்தில் தோய்ந்த நிலத்தினுள் நாம் நுழையப் போகின்றோம் என்றார். இஸ்ரேலியத் தலைமை அமைச்சர் பெஞ்சமின் நெத்தன்யாஹூ பலஸ்த்தீனியர்கள் யூதர்களை இனச் சுத்திகரிப்புச் செய்கின்றார்கள் என தனது சமூக வலைத்தளத்தில் பதிவுட்டது பல எதிர்ப்புக்களைக் கிளறியுள்ளது. 

பலஸ்த்தீனம் யாருக்கு?
தற்போது உள்ள இஸ்ரேல், காசா நிலப்பரப்பு,  கிழக்கு ஜெருசலம், மேற்குக் கரை ஆகியவை இணைந்த பிரதேசம் இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பலஸ்த்தீனம் என்னும் பெயருடன் அரபு மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்ட ஒரு பிரதேசமாக இருந்தது. 1917-ம் ஆண்டு பிரித்தானிய அரசு செய்த பல்ஃபர் பிரகடனம் யூதர்களுக்கு என ஒரு பிரதேசத்தை பலஸ்த்தீனத்தில் உருவாக்கி அதையும் தனது குடியேற்ற ஆட்சியின் கீழ் வைத்திருந்தது. இதற்கு அரபுக்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்திருந்தனர். 1948-ம் ஆண்டு யூதர்கள் தமக்கு என ஓர் அரசைப் பிரகடனப் படுத்தினர். அது பலஸ்த்தீனத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும் முழுப் பலஸ்த்தீனமும் யூதர்களுக்கே உரித்தானது என அவர்கள் முழங்கியிருந்தனர். 1948-49இல் நடந்த முதல் அரபுப்போரின் பின்னர் பலஸ்த்தீனத்தின் காசா நிலப்பரப்பை எகிப்த்தும் மேற்குக் கரையை ஜோர்தானும் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டன. 12இலட்சம் மொத்த மக்கள் தொகையைக் கொண்ட அரபு பலஸ்த்தீனியர்களில் ஏழரை இலட்சம் பேர் இடப்பெயர்வுக்கு உள்ளாகினர். 1949-ம் ஆண்டின் பின்னர் உலகெங்கிலும் இருந்து பல யூதர்கள் இஸ்ரேலுக்குச் சென்று குடியேறினர். 1957-ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் அணு மின் உற்பத்தி செய்ய பிரான்ஸ் உதவி செய்தது. அது இஸ்ரேலை அணுக்குண்டு உற்பத்தி செய்ய எடுத்த இரகசிய முயற்ச்சியாகும். 1967-ம் ஆண்டு ஆறு நாட்கள் நடந்த அரபு இஸ்ரேல் போரில் கிழக்கு ஜெருசலம் முழு மேற்கும் கரை, காசா நிலப்பரப்பு கோலான் குன்றுகள், சினாய் பாலைவனம் ஆகியவற்றை இஸ்ரேல் கைப்பற்றிக் கொண்டது.

இஸ்ரேலின் இ.ருப்பு
1947-ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் அனுமதிக்கப் பட்டபோது 57உறுப்பு நாடுகளில் 37 நாடுகள் ஆதரித்து வாக்களித்தன. தற்போது ஐநாவில் ஒரே கூரையின் கீழ் இஸ்ரேலுடன் உறுப்புரிமை பெற்றிருக்கும் அரபு நாடுகள் இஸ்ரேலின் இருப்பை ஏதோ ஒருவகையில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளன எனச் சொல்ல முடியாது. பல அரபு நாடுகள் இஸ்ரேலை ஒரு நாடாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. இஸ்ரேலியக் கடவுட் சீட்டுடன் அந்த நாடுகளுக்கு யாரும் பயணம் செய்யவும் முடியாது. தற்போது ஐநாவில் உறுப்பினராக இருக்கும் 193 நாடுகளில் 83 விழுக்காடு நாடுகள் இஸ்ரேலை ஒரு நாடாக அங்கிகரித்துள்ளன.
பலஸ்த்தீனிய மேற்குக் கரையில் இருந்து செயற்படும் ஃபற்றா அமைப்பு (முன்னாள் பலஸ்த்தீனிய விடுதலை இயக்கம்) பலஸ்த்தினியர்களின் விடுதலைக்குப் போராடுகின்ற போதிலும் அது இஸ்ரேலின் இருப்பை ஏற்றுக் கொள்கின்றது. ஆனால் பலஸ்த்தீனியத்தின் இன்னொரு நிலப்பரப்பான காசாவில் இருந்து செயற்படும் கமாஸ் அமைப்பு இஸ்ரேல் என்ற ஒரு நாடு இருக்கக் கூடாது என்ற நிலைப்பாட்டில் உள்ளது. லெபனானிய சியா முஸ்லிம் அமைப்பான ஹிஸ்புல்லாவும் அதே நிலைப்பாட்டில் உள்ளது. இஸ்ரேல் என்ற ஒரு நாடு இருக்கக் கூடாது என்பதில் ஈரான் மட்டுமே முனைப்புடன் செயற்படுகின்றது.

அரபு வசந்தமும் இஸ்ரேலின் இருப்பும்.
அரபு வசந்தத்திற்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இஸ்ரேலின் இருப்பு என்பது அசைக்க முடியாத ஒன்றாகிவிட்டது. அரபு வசந்ததம் ஆரம்பித்த பின்னர் பல பன்னாட்டு அரசியல் ஆய்வாளர்கள் இஸ்ரேலுக்கு அது ஆபத்தான ஒன்றாக அமையும் என எச்சரித்தார்கள். இஸ்ரேலியர்கள் மீது பல தீவிரவாதத் தாக்குதல்களும் 2011-ம் ஆண்டு செய்யப்பட்டன. இஸ்ரேலின் நம்பிக்கைக்கு உரிய நாடாக இருக்கும் ஜோர்தானில் அரபு வசந்தம் ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தால் இஸ்ரேலுக்கு ஆபத்து உருவாகியிருக்கலாம். மேற்குக் கரையில் இருக்கும் பலஸ்த்தீனியர்கள், லெபனானில் இருந்து செயற்படும் ஹிஸ்புல்லா அமைப்பு, காசா நிலப்பரப்பில் செயற்படும் கமாஸ் அமைப்பு ஆகியவையே இஸ்ரேலுக்கு அச்சுறுத்தல் விளைவிக்கக் கூடியவையாக இருக்கின்றன. அரபு வசந்தம் சிரியாவிற்குப் பரவி அது சியா முஸ்லிம்களுக்கும் சுனி முஸ்லிம்களுக்கும் குர்திஷ் மக்களுக்கும் இடையிலான போராக மாறிய போது ஈரானின் நிர்ப்பந்தத்தின் பேரில் ஹிஸ்புல்லா அமைப்பினர் சிரிய அரச படைகளுடன் இணைந்து போராடத் தொடங்கினர். வளைகுடா நாட்டு ஆட்சியாளர்களும் செல்வந்தர்களும் சிரிய அதிபர் பஷார் அல் அசாத்தை ஆட்சியில் இருந்து அகற்றுவதற்கே அதிக நிதி வழங்கத் தொடங்கினர். இதனால் இஸ்ரேலுக்கான அச்சுறுத்தல் அரபு வசந்தத்தின் பின்னர் குறையத் தொடங்கியது. எகிப்தில் இஸ்லாமிய சகோதரத்துவ அமைப்பு ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய போது அது இஸ்ரேலுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக அமையும் என எதிர்பார்க்கப் பட்டது. ஆனால் அந்த ஆட்சி ஓராண்டு மட்டும்தான் நீடித்தது. அரபு வசந்தத்தின் பின்னர் லிபியாவில் ஏற்பட்ட குழப்ப நிலை கமாஸ் அமைப்பினருக்கு பெரும் படைக்கலன்களைக் கடத்துவதற்கு வாய்ப்பாக அமைந்தது. அதனால் சில விமான எதிர்ப்பு ஏவுகணைகள் காமாஸ் அமைப்பினரின் கைகளுக்கும் போய்ச் சேர்ந்தன. சிரியாவில் இருந்து லெபனானிற்கு ஹிஸ்புல்லா அமைப்பினர் படைக்கலன்கள் எடுத்துச் செல்லாமல் இருக்க சிரியாவிற்குள்ளும் லெபனானிற்குள்ளும் இஸ்ரேலிய விமானங்கள் அத்து மீறிப் பறந்து சென்று தாக்குதல்கள் நடத்தின. சிரியாவில் அதிபர் பஷார் அல் அசாத் பதவியில் இருந்து அகற்றப்படுவதை இஸ்ரேல் விரும்பவில்லை. அசாத் இல்லாத சிரியா தீவிரவாத முஸ்லிம்களின் சிரியாவாக இருக்கும் என இஸ்ரேல் கருதுகின்றது. சிரியாவிலும் ஈராக்கிலும் கொல்லப்படும் ஒவ்வொரு இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகளாலும் (குறிப்பாக ஹிஸ்புல்லா போராளிகள்) இஸ்ரேலுக்கான ஆபத்து குறைந்து கொண்டே போகின்றது. இஸ்ரேல் சிரியாவிடமிருந்து பறித்து வைத்திருக்கும் கோலான் குன்றுகளுக்கு எந்தவித ஆபத்தும் தற்போதைக்கு இல்லை. அதற்கான உறுதிமொழியை இரசியா கூட இரகசியமாக இஸ்ரேலுக்கு வழங்கியுள்ளது. அதற்கு மாற்றீடாக சிரியாவில் செயற்படும் இரசியப் போர்விமானங்கள் தப்பித் தவறி இஸ்ரேலிய எல்லைக்குள் நுழைவதை இஸ்ரேல் அத்துமீறல் நடவடிக்கையாக எடுத்துக் கொள்ளாது.

ஈரானின் அணுக்குண்டு
இஸ்ரேலுக்கான அச்சுறுத்தல் ஈரானின் அணுக்குண்டு உற்பத்தி செய்ய முயற்ச்சித்த போது அதிகரித்தது. ஆனால் இஸ்ரேலிடம் ஏற்கனவே அணுக்குண்டுகள் இருக்கின்றன அல்லது தேவை ஏற்படின் அணுக்குண்டுகளைத் தாயாரிக்கும் நிலையில் இஸ்ரேல் இருக்கின்றது என்பது மறுக்கப்பட முடியாதாகும். ஈரானுக்கும் ஹமாஸ் அமைப்பிற்கும் இடையில் ஒரு நல்ல உறவு இருந்ததில்லை. இருந்தும் இஸ்ரேலுக்குப் பிரச்சனை கொடுக்கக் கூடிய அமைப்பு என்ற அடிப்படையில் ஹமாஸிற்கு ஈரான் உதவி செய்து கொண்டிருக்கின்றது. ஹமாஸிற்கும் ஈரானிற்கும் இடையிலான உறவைத் துண்டிக்க சவுதி அரேபியா முயற்ச்சி செய்தது.

இரும்புக் கூரை என்னும் ஏவுகணை எதிர்ப்பு முறைமை
இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் இணைந்து உருவாக்கிய இரும்புக் கூரை (Iron Dome)  என்னும் ஏவுகணை எதிர்ப்பு முறைமை இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பை மேலும் உறுதிப் படுத்தியுள்ளது. 2012-ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் மீது கமாஸ் அமைப்பினர் வீசிய 1506 எறிகணைகளுல் 58 மட்டுமே இஸ்ரேல் மீது விழுந்தன. எஞ்சியவையாவும் இரும்புக் கூரையால் இடைமறித்துத் தாக்கியழிக்கப்பட்டன. ஹமாஸ் வீசிய எறிகணைகள் யாவும் ஈரானால் வழங்கப்பட்டவையாகும். இரும்புக் கூரையின் அனுபவத்தை வைத்து அமெரிக்கப் படைத்துறை உற்பத்தி நிறுவனங்களுடன் இணைந்து இஸ்ரேல் David's Sling, Arrow I, Arrow IIஆகிய ஏவுகணை எதிர்ப்பு முறைமைகளை உருவாக்கியுள்ளது. இவை ஒலியிலும் பல மடங்கு வேகத்தில் பறக்கக் கூடிய கண்டம் விட்டுக் கண்டம் பாயும் எறிகணைகளையும் இடைமறித்துத் தாக்கி அழிக்கக் கூடியவை. ஈரானின் அச்சுறுத்தலில் இருந்து தப்புவதற்கு அரபு நாடுகள் இஸ்ரேலின் ஏவுகணை எதிர்ப்பு முறைமைகளை வாங்கும் படி அமெரிக்கா இரகசியத் தரகர் வேலை பார்த்தது.

இஸ்ரேலின் படைத்துறைத் தொழில் நுட்பம்
பாக்கிஸ்த்தானுடனான கார்கில் போரின் போது இந்தியா இஸ்ரேலின் உதவியை நாடும் அளவிற்கு இஸ்ரேலின் படைத் துறைத் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்திருந்தது. இரசியா, சீனா, இந்தியா மட்டுமல்ல பல தென் அமெரிக்க நாடுகள் கூட இஸ்ரேலுடன் படைத் துறை உற்பத்தி ஒத்துழைப்பைச் செய்வதிலும் படைத்துறை உபகரணங்களை வாங்குவதிலும் ஆர்வம் காட்டுகின்றன. 2015-ம் ஆண்டு இஸ்ரேலின் படைத் துறை ஏற்றுமதி 5.7 பில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியானதாக இருந்தது. 1967-ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் ஆக்கிரமித்த பிரதேசங்களில் காவற்துறை அனுபவம் இஸ்ரேலால் அமெரிக்கா உட்படப் பல நாடுகளிற்கு விற்பனை செய்யப்படுகின்றது. இஸ்ரேலிடம் காவற்துறைப் பயிற்ச்சி பெறுவதையும் பல நாடுகள் விரும்புகின்றன.

இஸ்ரேலியப் பொருளாதாரம்
300 பில்லியன் டொலர்கள் பொருளாதார உற்பத்தியைக் கொண்ட இஸ்ரேலின் மக்கள் தொகை எண்பது இலட்சம் மட்டுமே. அண்மைக் காலங்களாக இஸ்ரேல் ஆசிய நாடுகளுக்கான தனது ஏற்றுமதியை அதிகரித்துள்ளது 2015-ம் ஆண்டு ஐக்கிய அமெரிக்காவிலும் பார்க்க ஆசியாவிற்கு அதிக ஏற்றுமதியை இஸ்ரேல் செய்தது. 250இற்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தமது ஆராய்ச்சி மற்றும் ஆய்வு நிறுவனங்களை இஸ்ரேலில் நிறுவியுள்ளன. இஸ்ரேலின் மனித வளத்தையும் கண்டு பிடிக்கும் திறனையும் உயர் தொழில்நுட்பத் திறனையும் பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் விரும்புகின்றன. 2015-ம் ஆண்டு வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் செய்த முதலீடு நான்கு பில்லியன் டொலர்கள் அதில் அப்பிளின் முதலீடு ஒரு பில்லியன்கள். அமெரிக்காவின் உயர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகங்கள் இஸ்ரேலுடன் இணைந்து செயற்படுகின்றன. இரசியா தனது நாட்டில் அமெரிக்காவின் சிலிக்கன் வலி போன்ற தகவற் தொழில் நுட்ப வலயத்தை உருவாக்குவதற்கு இஸ்ரேலின் உதவியை நாடியுள்ளது. சீனா தனது நாட்டில் இஸ்ரேலுடன் இணைந்து ஒரு தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தை வளர்த்து வருகின்றது. இஸ்ரேலின் கடற்படுக்கைகளில் எரிபொருள் இருப்பது கண்டறியப் பட்டுள்ளது. இனி இஸ்ரேலும் எரிபொருள் ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாக மாறலாம்.

கடற்படையை வலிமையாக்கும் இஸ்ரேல்
உலகிலேயே மிகச் சிறந்த போர் விமானிகளைக் கொண்டது இஸ்ரேல். அதன் வான்படை பல போர்களிலும் படை நடவடிக்கைகளிலும் தனது திறமையை வெளிக் காட்டியுள்ளது. மத்திய தரைக்கடலின் கிழக்குப் பகுதியில் இஸ்ரேல் ஆதிக்கம் செலுத்தத் திட்டமிட்டுள்ளது. அத்துடன் தனது புதிய எரிபொருள் கண்டு பிடிப்பையும் பாதுகாக்க இஸ்ரேலுக்கு வலிமை மிக்க கடற்படை தேவைப்படுகின்றது. அதற்காக அமெரிக்காவுடன் இணைந்து தனது கடற்படையின் வலிமையை உயர்த்தும் திட்டத்தை இஸ்ரேல் தீட்டியுள்ளது.

இன்னும் ஓர் அரபு இஸ்ரேலியப் போர் நடக்குமா?
இஸ்ரேலுக்கு சவால் விடைக் கூடிய படைத்துறையை எகிப்து, ஈராக், சிரியா ஆகிய நாடுகள் இருந்தன. ஈரான் இஸ்ரேலில் இருந்து தொலைவில் இருப்பதால் அது சிரியாவினூடாக லெபனானில் செயற்படும் ஹிஸ்புல்லாவிற்கும் காசா நிலப்பரப்பில் செயற்படும் படைக்கலன்களும், பணமும் பயிற்ச்சியும் வழங்கி இஸ்ரேல் மீது தாக்குதல்களை அவ்வப் போது செய்கின்றது. அது இஸ்ரேலுக்குப் பிரச்சனை கொடுக்க முடியும் இஸ்ரேலை அழிக்க முடியாது. சிரியாவும் ஈராக்கும் பல நாடுகளாகத் துண்டாடப் படும் ஆபத்தில் இருக்கின்றன. சவுதி அரேபியா இஸ்ரேலுடன் கள்ளத்தனமாக உறவைப் பேணுகின்றது. இத்தகைய நிலையில் மீண்டும் ஒரு அரபு இஸ்ரேல் போர் நடப்பதற்கான வாய்ப்புக்கள் இல்லை. ஐ எஸ் அமைப்பு இஸ்ரேலுக்கு எதிராக ஒரு துரும்பைக் கூட நகர்த்துவதில்லை. அது இஸ்ரேலிய உளவுத்துறையால் உருவாக்கப் பட்ட அமைப்பு என்ற கருத்தும் பரவலாக முன்வைக்கப்படுகின்றது.

காணாமல் போன ஈரரசுத் தீர்வு!
1967-ம் ஆண்டுப் போரில் இருந்தே ஐக்கிய அமெரிக்கா பலஸ்த்தீனத்தில் இஸ்ரேலியர்களுக்கு ஓர் அரசும் பலஸ்த்தீனியர்களுக்கு என்று ஓர் அரசும் இருக்க வேண்டும் என உதட்டளவில் சொல்லி வருகின்றது. முதலில் இஸ்ரேல் என்று ஒரு நாடு இருக்கக் கூடாது எனச் சூளுரைத்த அரபு நாட்டு ஆட்சியாளர்கள் ஈர் அரசுத் தீர்வை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள் என்கின்றார்கள். இஸ்ரேலும் ஈர் அரசுத் தீர்வை ஏற்றுக் கொள்வதாகச் சொல்கின்றது. எல்லோரும் ஈர் அரசு என்ற ஒரே பதத்தைப் பாவித்தாலும் அவர்களின் எண்ணங்கள் மலைக்கும் மடுவிற்கும் இடையில் உள்ள வித்தியாசமாகும். 2000-ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் பல ஈர் அரசு முன்மொழிவுகளை முன்வைத்தது. பெரும்பகுதி மேற்குக் கரையையும் முழு காஸா நிலப்பரப்பையும் விட்டுக் கொடுப்பதாகவும் கிழக்கு ஜெருசலத்தை பலஸ்த்தீனியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் விடுவதாகவும் இஸ்ரேல் முன் மொழிந்தது. மேலும் பலஸ்த்தீன ஏதிலிகளுக்கு முப்பது பில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான தீர்வை ஒத்துக் கொள்வதாகவும் இஸ்ரேல் தெரிவித்திருந்தது. பலஸ்த்தீன விடுதலை இயக்கத் தலைவர் யசர் அரபாத் இதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தார். பலஸ்த்தீனத்தில் ஈர் அரசுகளைக் கொண்ட ஒரு தீர்வு வேண்டும் என்ற முன் மொழிபு அரபு சமாதான முனைப்பு (The Arab Peace Initiative) என்னும் பெயரில் 2002-ம் ஆண்டு பெய்ரூட் நகரில் கூடிய அரபு லீக் நாடுகளால் முன்வைக்கப்பட்டது. இதில் இஸ்ரேல் 1967-ம் ஆண்டு கைப்பற்றிய எல்லா நிலப்பரப்புக்களில் இருந்தும் வெளியேற வேண்டும் என்பது முக்கிய அம்சமாகும். அதை இஸ்ரேல் முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. பலஸ்த்தீன விடுதலை இயக்கத்தின் தற்போதைய தலைவர் மஹ்மூட் அப்பாஸ் ஈர் அரசுக் கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார். அரபு வசந்தத்தின் பின்னர் ஈர் அரசுத் தீர்வு என்பது காணாமல் போய்விட்டதா என்னும் அளவிற்கு நிலைமை மாறிவிட்டது. படைத்துறை ரீதியில் இஸ்ரேலுக்குச் சவால் விடக் கூடிய அளவிற்கு அரபு நாடுகளின் உள் நாட்டு நிலைமைகளும் இல்லை, அத்துடன் அரபு நாடுகளிடை ஒற்றுமையும் இல்லை. துருக்கியும் இஸ்ரேலை எதிர்க்கும் நிலையில் இல்லை.

மக்கள் தொகை ஆபத்து
இஸ்லாமியர்களின் வலிமை மிக்க படைக்கலனாக உலகெங்கும் இருப்பது அவர்களது மக்கள் தொகைப் பெருக்கமே. முதலாம் உலகப் போர் முடிந்தவுடன் பிரித்தானியாவும் பிரான்ஸும் இணைந்து உருவாக்கிய லெபனான் என்னும் நாடு கிறிஸ்த்தவர்களைப் பெரும்பான்மையினராக இருக்கும் வகையில் அதன் எல்லைகள் வகுக்கப் பட்டன. ஆனால் காலப் போக்கில் அங்கு இஸ்லாமியர்கள் பெரும்பான்மையினராகினர். உலக மக்கள் தொகை வளர்ச்சியிலும் பார்க்க முஸ்லிம் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி இரு மடங்காக இருப்பது பல மேற்கு நாட்டுக் கொள்கை வகுப்பாளர்களைக் கலவரமடைய வைத்துள்ளது.  அமெரிக்க நிறுவனம் ஒன்று செய்த ஆய்வின்படி 2010-ம் ஆண்டு உலகில் இருந்த முஸ்லிம் மக்கள் தொகையிலும் பார்க்க 2050-ம் ஆண்டு உள்ள முஸ்லிம் மக்கள் தொகை 73 விழுக்காடாக அதிகரித்திருக்கும்அத்துடன் உலகிலேயே சிறந்த மக்கள் தொகைக் கட்டமைப்பை முஸ்லிம் மக்கள் தொகை கொண்டிருக்கின்றது. அதில் அதிக அளவு இளையோரும் குறைந்த அளவு முதியோரும் இருக்கின்றனர். 2070-ம் ஆண்டு உலகில் முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை கிருஸ்த்தவர்களின் எண்ணிக்கையிலும் பார்க்க அதிகரித்துவிடும். ஆனால் மிக அதிக அளவு இளையோர் ஒரு நாட்டில் இருக்கும் போது வேலையில்லாப் பிரச்சனை அதிகரித்து கிளர்ச்சிகள் ஏற்பட வாய்ப்புண்டு. எகிப்தில் 2011-ம் ஆண்டு ஏற்பட்ட எழுச்சிக்கு இதுவே காரணமாகும் 2015-ம் ஆண்டு எடுத்த கணக்கெடுப்பின் படி பலஸ்த்தீனத்தில் தற்போது 6.32 மில்லியன் யூதர்களும் 6.22 மில்லியன் பலஸ்த்தீனியர்களும் இருக்கின்றனர். 2020-ம் ஆண்டின் இறுதியில் யூதர்களின் தொகை 6.96ஆக இருக்கையில் பலஸ்த்தீனியர்களின் தொகை 7.13மில்லியன்களாக யூதர்களின் தொகை 6.96 மில்லியன்களாக மட்டுமே இருக்கும். அப்போது பலஸ்த்தீனியர்கள் இஸ்ரேலுக்கு மிகவும் அச்சுறுத்தலாக மாறுவதும் பல்ஸ்த்தீனிய இனக் கொலையைத் தடுப்பதும் மற்ற அரபு நாடுகளின் கைகளிலேயே இருக்கின்றது.


Wednesday, 7 September 2016

இந்திய வியட்னாமிய உறவு சீனாவிற்கு அச்சுறுத்தலா?

 பாக்கிஸ்த்தானுக்கு சீனா செய்யும் படைக்கல உதவிகளுக்குப் பதிலடியாக இந்தியா வியட்னாமிற்கு படைக்கல உதவிகளைச் செய்கின்றது. வியட்னாமிற்கு செப்டம்பர் 3-ம் திகதி சென்ற இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் நரேந்திர மோடி இந்தியாவிடமிருந்து வியட்னாம் படைக்கலன்களை வாங்குவதற்கான 500பில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான கடன் வசதிகளை செய்ய ஒத்துக் கொண்டுள்ளார். வியட்னாமின் 4510கிலோ மீட்டர் நீளமான தரை எல்லையில் 1306கிலோ மீட்டர் சீனாவுடனானதாகும். தரை எல்லையிலும் பார்க்க சீனாவுடன் கடல் எல்லையிலேயே வியட்னாம் மிக அதிக முரண்பாட்டை எதிர் கொள்கின்றது. இந்தியாவும் சீனாவும் 2200மைல்கள் நீளமான எல்லையைக் கொண்டுள்ளன. இந்தியா சீனாவிடமிருந்து பல முனைகளில் அச்சுறுத்தல்களை எதிர் கொண்டாலும் மிகவும் ஆபத்தான அச்சுறுத்தல் சீனா பாக்கிஸ்த்தானிற்குச் செய்யும் உதவிகளாகும். சீனாவின் உதவியுடனேயே பாக்கிஸ்த்தான் அணுக்குண்டை உற்பத்தி செய்தது. 1979-ம் ஆண்டு சீனாவும் வியட்னாமும் போர் செய்தன. சீனாவும் இந்தியாவும் 1962-ம் ஆண்டு போர் புரிந்தன. வியட்னாமுடன் செய்த போரிலும் பார்க்க இந்தியாவுடன் செய்த போரிலேயே சீனா தனது எதிரிக்கு அதிக மானபங்கத்தையும் நிலப்பரப்பு இழப்பையும் ஏற்படுத்தியது.

காசில்லா இந்தியா கடன் கொடுப்பது ஏன்?
இந்தியாவின் வர்த்தக மற்றும் களிப்பூட்டும் தலைநகரமான மும்பாயின் மக்கள் தொகையில் 60 விழுக்காட்டினர் உலகின் மிகப்பெரிய சேரியான தராவியில் வசிக்கின்றனர். அவர்களுக்கு சரியான குடிநீர் வசதிகளோ கழிப்பிட வசதிகளோ கிடையாது. நாடெங்கும் 60 கோடி இந்தியர்கள் இப்படி வசதிகளற்ற சேரிகளிலேயே வாழ்கின்றார்கள். இந்தியாவில் உள்ள வறிய மக்களின் தொகை ஆபிரிக்கா கண்டத்தில் உள்ள வறிய மக்களின் தொகையிலும் பார்க்க அதிகமானதாகும். இந்தியாவின் வறிய மாநிலங்களில் ஒன்றான மத்தியப் பிரதேசத்தில் முப்பது இலட்சம் சிறுவர்கள் ஊட்டச் சத்தின்றி வாடுகின்றார்கள். நூறு கோடி மக்களில் எண்பது கோடி இந்தியர்களுக்கு சரியான கழிப்பிட வசதிகள் கிடையாது. இப்படிப்பட்ட மோசமான நிலையில் இருக்கும் இந்தியா வியட்னாமிற்கு கடனாக 500மில்லியன் டொலர்கள் கொடுப்பது ஏன் என்ற கேள்வி எழுதல் நியாயமே. ஆனால் அந்தக் கடன் இந்தியாவின் படைக்கல உற்பத்தியையும் விற்பனையையும் அதிகரிப்பதுடன் இந்தியாவிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் சீனாவிற்கு அச்சுறுத்தல் கொடுப்பாதாக அமைகின்றது.

அக்ஷாய் சின்னை இழந்த இந்தியா

1962-ம் ஆண்டு போரில் அக்ஷாய் சின் என்னும் 32,744 கிலோ மீட்டர் அதாவது 14,380 சதுர மைல் பிரதேசத்தை இந்தியாவிடமிருந்து சீனா பிடுங்கிக் கொண்டது. தற்போது சீனா இந்தியாவின் அருணாசலப் பிரதேசம் தனக்குச் சொந்தமானது என உரிமை கொண்டாடுகின்றது. 1962-ம் ஆண்டு போரின் பின்னர் இந்தியா தனது பாதுகாப்புத் துறையில் அதிக கவனம் செலுத்தி சீனாவைச் சமாளிக்கும் நிலையை இப்போது அடைந்துள்ளது. அது சீனாவிற்கு சவால் விடும் நிலையை நோக்கி வளர்ந்து வருகின்றது. அதன் ஒரு பகுதிதான் சீனாவுடன் கிழக்குச் சீனக் கடலில் முரண்படும் நாடுகளுடனான இந்தியாவின் படைத்துறை ஒத்துழைப்பு அமைந்துள்ளது. நரேந்திர மோடி வியட்னாமுடன் சுகாதாரத்துறை, இணையவெளிப் பாதுகாப்பு, கப்பல் கட்டுமானம், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சமாதானப் படை நடவடிக்கை ஆகியவை தொடர்பாக 12 ஒப்பந்தங்களில் கைச்சாத்திட்டார். அத்துடன் இரு நாடுகளிற்கும் இடையிலான உறவு காத்திரமான கேந்திரோபாய ஒத்துழைப்பை நோக்கி நகர்த்தப் படும் எனவும் இரு நாட்டுத் தலைமை அமைச்சர்களும் ஒத்துக் கொண்டனர். இந்தியா வியட்னாமில் ஐந்து மில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான மென்பொருள் பூங்கா (software park) ஒன்றையும் அமைக்க இணங்கியுள்ளது. கிழக்குச் சீனக் கடலில் வியட்னாமின் நிலைப்பாட்டை இந்தியா ஆதரிக்கின்றது. வியட்னாமுடன் கடல் சார் உளவு மற்றும் வேவுத் தகவல்களையும் பகிர்ந்து கொள்ள இந்தியா இணங்கியுள்ளது.
  
வியட்னாமிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் இந்தியா
இந்தியா முதலில் 1990களில் கிழக்கு நோக்கிய கொள்கை வர்த்தகத்தை மட்டும்மே நோக்கமாகக் கொண்டது. இந்தியா தற்போது மேற்கொள்ளும் கிழக்குச் செயற்பாட்டுக் கொள்கை வெறும் பொருளாதார நோக்கங்களை மட்டுமல்ல பரந்த கேந்திரோபாய நோக்கங்களைக் கொண்டது. படைத்துறை ஒத்துழைப்பும் புவிசார் படைவலுச் சமநிலையும் இதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. சீனாவைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளில் இந்தியா வியட்னாமிலேயே அதிக அக்கறை காட்டுகின்றது. ஜப்பான், இந்தோனிசியா, பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளுடன் இந்தியா நல்ல உறவுகளைப் பேணுகின்ற போதிலும் வியட்னாமிற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றது. வியட்னாமுடனான உறவு இந்திய உற்பத்தி நிறுவனங்களைப் பெரிதளவில் பாதிக்காது.

வியட்னாமில் இந்தியாவின் பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகள்
வியட்னாமிற்கு இந்தியா தனது பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகளை விற்பனை செய்வது தொடர்பாகவும் பேச்சு வார்த்தை நடத்தப் பட்டது. இந்தியாவின் பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகளை வாங்குவதில் அதிக அக்கறை காட்டும் நாடாக வியட்னாம் இருக்கின்றது. பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகளை இயக்குவதற்கும் பராமரிப்பதற்கும் வியட்னாமில் இந்திய தொழில்நுட்பவியலாளர்களை நிலை கொள்ளச் செய்ய இந்தியா விரும்புகின்றது. இது சீனாவிற்கு எதிராக இந்தியா வியட்னாமில் ஒரு படைத்தளம் அமைப்பதற்கு இணையானதாகும். சீனாவின் அச்சுறுத்தலை கிழக்குச் சீனக் கடலில் எதிர் கொள்ளும் வியட்னாம் உலகின் எட்டாவது பெரிய படைகலன் இறக்குமதி செய்யும் நாடாகும். உலகின் படைத்துறைச் சந்தையில் தனக்கு என ஓர் இடம் பிடிக்கத் துடிக்கும் இந்தியாவிற்கு வியட்னாம் ஒரு நல்ல வாய்ப்பாகும். இரு நாடுகளும் தமக்கிடையான வர்த்தகத்தை 2020-ம் ஆண்டு மும்மடங்காக அதிகரிக்கவும் இணங்கியுள்ளன. பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகளை வியட்னாமிற்க்கு விற்பதற்கு அவற்றின் இணை உற்பத்தியாளரான இரசியா வியடானாமிற்கு இந்தியா பிரம்மோஸ் ஏவுகணைகளை விற்பதற்கு இணங்கியுள்ளது.

பாக்கிஸ்த்தான் வேறு வியட்னாம் வேறு
இந்தியப் போர்க்கப்பல்கள் வியட்னாமின் அழைப்பின் பேரில் அடிக்கடி வியட்னாம் சென்று வருகின்றன. வியட்னாமின் கடற்பரப்பில் எண்ணெய் அகழ்வு செய்யும் பணிகளையும் இந்தியா செய்யவிருக்கின்றது. இது சீனாவை நிச்சயம் ஆத்திரமூட்டும். சீனாவிற்குப் பாக்கிஸ்த்தான் போல் இந்தியாவிற்கு வியட்னாம் வரப்போவதில்லை. வியட்னாம் ஆட்சியாளர்களும் மக்களும் தமது நிலையையும் சீனாவின் நிலையையும் நன்கு அறிவர். பாக்கிஸ்த்தானிய ஆட்சியாளர்களும் மக்களும் இந்தியாவை எதிர்க்க என்ன விலையும் கொடுக்கத் தயாராக உள்ளனர். தமது நாட்டின் பொருளாதாரம் மோசமடைந்ததைக் கூட அவர்கள் கவலைப்படாமல் இந்திய விரோத நிலைப்பாட்டை எடுத்தார்கள். சீனாவுடன் ஒரு போரை தம்மால் எதிர் கொள்ள முடியாது என்பதை வியட்னாமியர்கள் உணர்ந்துள்ளது போல் இல்லாமல் பாக்கிஸ்த்தானியர்கள் இந்தியாவுடன் போர் புரியத் தயக்கம் காட்டியதுமில்லை காட்டப் போவதுமில்லை. கடந்த 12 ஆண்டுகளாக வியட்னாம் சீனாவைக் கவனமாகக் கையாள்கின்றது. அதற்கான ஒரு அரசுறவியல் நெம்பு கோலாகவே தனது உறவை ஐக்கிய அமெரிக்காவுடனும் இந்தியாவுடனும் மேம்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றது. சீனாவிற்கு சவால் விடும் நோக்கம் வியட்னாமிற்கு இல்லை. ஆனால் இந்தியாவிற்கு சவாலாக இருப்பதைப் பாக்கிஸ்த்தானியர்கள் பெரிதும் விரும்புகின்றார்கள். 2016 செப்டம்பர் இறுதியில் வியட்னாம் தலைமை அமைச்சர் சீனாவிற்குப் பயணம் செல்ல விருக்கின்றார் என்பதும் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும். கிழக்குச் சீனக் கடலில் ஒரு சமத்துவமான எல்லைப் பங்கீட்டை சீனாவுடன் சமாதானமாகச் செய்யவே வியட்னாம் விரும்புகின்றது.
பொருளாதாரம், படைத்துறை, அரசியல் ரீதியில் அயல் நாடுகள் துரித வளர்ச்சியடைவதும் அதற்கு ஏற்ப தமது ஆதிக்க எல்லையை விரிவாக்கம் செய்ய முயல்வதும் இரண்டாம் உலகப் போரின் முன்னர் ஐரோப்பாவில் இருந்த சூழ் நிலையாகும். அது போன்ற ஒரு சூழ்நிலை இப்போது ஆசியாவில் காணப்படுகின்றது.

Monday, 5 September 2016

மத்திய ஆசிய நாடுகள் மீதான ஆதிக்கப் போட்டி


மத்திய ஆசியாவில் முக்கிய நாடுகள் கஜகஸ்த்தான், கிர்கிஸ்த்தான், தஜிகிஸ்த்தான், தேர்க்மெனிஸ்த்தான், உஸ்பெக்கிஸ்த்தான் ஆகியவையாகும்இவை முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகளாகும். 1991-ம் ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சியடைந்த பின்னர் இவை சுதந்திர நாடுகளாகின. வயது முதிர்ந்த சர்வாதிகாரிகளாள் ஆளப்படும் இவை அபரிமிதமான இயற்கை வளங்களையும் சிறந்த விவசாய நிலங்களையும் கொண்ட நாடுகளாகும்அதனால் சீனா, இரசியா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஐக்கிய அமெரிக்கா, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் மத்திய ஆசிய நாடுகளுடனான உறவிற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றன. சீனாவின் தரைவழிப் பட்டுப் பாதைக்கும் பொருளாதாரப் பட்டிக்கும் இந்த நாடுகள் அவசியமானவையாக உள்ளன. முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகள் இரசியாவின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டு இருக்க வேண்டும் என்பது இரசிய அதிபர் விளடிமீர் புட்டீனின் கொள்கையாகும்.

உக்ரேனைத் தொடர்ந்து முக்கியத்துவம் பெற்ற மத்திய ஆசியா
மத்திய ஆசியா முக்கியத்துவம் பெறுவதற்கான காரணங்கள்:
1.   1. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளான ஜோர்ஜியாவையும் உக்ரேனையும் தன்னுடன் இணைக்கும் முயற்ச்சிக்கு எதிராக இரசியா கடுமையாக நடந்து கொண்டமை.
2.   2. உக்ரேனை ஆக்கிரமித்தது போல் இரசியா தம்மை ஆக்கிரமிக்குமா என மத்திய ஆசிய நாடுகள் அச்சம் கொண்டமை.
3.   3. சீனா மத்திய ஆசிய நாடுகளில் அதிக அக்கறை காட்டுவது.
4.   4.  எஸ் என்ப்படும் இஸ்லாகிய அரசு தனது நடவடிக்கைகளை மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கும் விரிவு படுத்த எடுக்கும் முயற்ச்சிகள்.  


பொருளாதாரமும் பூகோளமும்
முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகளாக இருந்த மத்திய ஆசிய நாடுகளில் நிலப்பரப்பில் பெரிய கஜகஸ்த்தான் எரிபொருள் யூரேனியம், தங்கம் உட்படப் பல கனிம வளங்களைக் கொண்டது. உஸ்பெக்கிஸ்த்தானிலும் தேர்க்மெனிஸ்த்தானிலும் எரிபொருள் நிறைய இருக்கின்றன. தஜிகிஸ்த்தானிலும் கிரிகிஸ்த்தானிலும் உள்ள மலைகள் தரும் நீரால் விவசாயம் செழிக்கும். பெருமளவு பருத்தி அந்த இரு நாடுகளிலும் பயிரடப்படுகின்றன. உலகச் சந்தையில் 2008-ம் ஆண்டின் பின் ஏற்பற்ற மூலப் பொருட்களின் விலைச் சரிவு இந்த நாடுகளையும் பெரிதும் பாதித்துள்ளன. 2000-ம் ஆண்டில் இருந்து 2014-ம் ஆண்டு வரை சரசரியாக 8.3 விழுக்காடு பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கண்ட மத்திய ஆசிய நாடுகள் தற்போது 1.4 விழுக்காடு பொருளாதார வளர்ச்சியை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றன என்கின்றது பன்னாட்டு நாணய நிதியம்.  வேலை என்றால் இரசியாவிற்குச் செல்லும் மத்திய ஆசிய நாட்டு மக்கள் இரசியாவில் ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார மந்த நிலையால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். இந்த ஐந்து மத்திய ஆசிய நாடுகளும் வடக்கிலும் மேற்கிலும் இரசியாவும் கிழக்கில் சீனாவும் தெற்கில் பாக்கிஸ்த்தான், ஈரான், ஆப்கானிஸ்த்தான் ஆகிய நாடுகளும் சூழ இருக்கின்றன. இவை எல்லாம் பல தரப்பட்ட  பிரச்சனைகளைக் கொடுக்கக் கூடியவை.
இஸ்லாமியர்கள் நிறைந்த பிரதேசம்
சீனாவின் பழைய பட்டுப் பாதை கிறிஸ்த்துவிற்கு இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னதாக இருந்து நானூறு ஆண்டுகள் மத்திய ஆசியாவில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. அப்போது மத்திய ஆசியாவில் பௌத்த மதம் பரப்பப்பட்டது. பின்னர் 8-ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் இருந்து அங்கு இஸ்லாம் பரப்பப்பட்டது. தற்போது மத்திய ஆசிய நாடுகளில் இஸ்லாமியர்களே பெரும்பாலும் வசிக்கின்றனர். கிர்கிஸ்த்தானில் 86 விழுக்காடும், தஜிகிஸ்த்தானில் 98 விழுக்காடும் தேக்மெனிஸ்த்தானில் 93 விழுக்காடும் உஸ்பெக்கிஸ்த்தானில் 90 விழுக்காடும் கஜகஸ்த்தானில் 70 விழுக்காடும் இஸ்லாமியர்கள் வசிக்கின்றனர்.

போட்டிக்களமாகவிருந்தது
19-ம் நூற்றாண்டில் பிரித்தானியப் பேரரசுக்கும் இரசியாவிற்கும் இடையிலான போட்டிக் களமாக மத்திய ஆசியா இருந்ததுஇதற்கான முதலாவது காரணம் மத்திய ஆசியாவில் உள்ள வளங்களைச் சுரண்டுவது. இரண்டாவது பிரித்தானியா  இந்திய உப கண்டத்தில் செலுத்திய ஆதிக்கத்திற்கு மத்திய ஆசியாவினூடாக இரசியா அச்சுறுத்தல் விடக் கூடாது என்பதில் பிரித்தானியா அதிக கவனம் செலுத்தியமை. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது மத்திய ஆசியாவின் விவசாய நிலங்களையும் எரிபொருள் வளங்களையும் அபகரிப்பதில் ஜேர்மனி அக்கறை காட்டியதுகிழக்கு ஐரோப்பாவிலும் மத்திய ஆசியாவிலும் அமெரிக்காவின் ஆதிக்கத்தைத் தடுப்பதில் ஹிட்லரும் ஸ்டாலினும் ஒன்றுபட்டுச் செயற்பட்டனர். கஜகஸ்த்தான் நிலப்பரப்பில் பெரிய நாடாக இருந்தாலும் மக்கள் தொகையில் உஸ்பெக்கிஸ்த்தான் பெரிய நாடாகும். அதன் மக்கள் தொகை மொத்த ஐந்து மத்திய ஆசிய நாடுகளின் மக்கள் தொகையின் அரைப் பங்காகும். உஸ்பெக்கிஸ்த்தானிடம் வலிமை மிக்க 650,00 படையினர் இருக்கின்றன. அத்துடன் மற்ற நான்கு மத்திய ஆசிய நாடுகளிலும் 5 முதல் 20 விழுக்காடு உஸ்பெக் இனத்தவர்கள் வசிக்கின்றனர். இவற்றின் மூலம் உஸ்பெக்கிஸ்த்தானின் ஆட்சியாளர்கள் மற்ற நான்கு நாடுகளிலும் ஆதிக்கம் செலுத்த முற்பட்டனர். அந்த நான்கு நாடுகளிலும் தமது மக்களை வைத்து பெரும் பிரச்சனைகளையும் உஸ்பெக்கிஸ்த்தான் ஆட்சியாளர்கள் உருவாக்கினர். அதற்கு கடுமையாக எதிர்ப்புக் காட்டியது கஜகஸ்த்தான். கிரிகிஸ்த்தானில் மக்களாட்சியை நோக்கிய சீர்திருத்தங்கள் 1999இல் செய்யப் பட்ட போது உஸ்பெக்கிஸ்த்தானின் ஆட்சியாளர்கள் கடும் எதிர்ப்புக் காட்டினர். அப்படிச் செய்தால் தமது நாட்டில் இருந்து செய்யப்படும் எரிபொருள் விநியோகம் தடை செய்ய்யப்படும் என்றும் மிரட்டினர். கிரிகிஸ்த்தானும் தஜிகிஸ்த்தானும் மத்திய ஆசியாவிலேயே வறுமை மிக்கவையும் உறுதியற்ற ஆட்சியைக் கொண்டவையுமாகும்.

சீனாவிற்குத் தேவையான கஜகஸ்த்தான்
70 விழுக்காடு இஸ்லாமியர்களைக் கொண்ட கஜகஸ்த்தான் சீனாவின் பிரச்சனைக்குரிய மகாணமான சின்சியாங்குடன் எல்லையைக் கொண்டது. கஜகஸ்த்தானில் ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி நடக்கின்றது. அங்கு நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்கள் சீனாவை பொறுத்தவரை ஆட்சேபனைக்கு உரிவை அல்ல. அதனால் மனித உரிமைகளைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் நாடகமாடும் மேற்கு நாடுகளுடன் உறவை வளர்ப்பதிலும் பார்க்க சீனாவுடன் உறவை விருத்தி செய்வது கஜகஸ்த்தான் ஆட்சியாளர்களுக்கு இலகுவானதாகும். சீனாவின் எரிபொருள் தாகத்தைத் தீர்ப்பதற்கும் கஜகஸ்த்தான் அவசியமானதாகின்றது. கஜகஸ்த்தானில் இருந்து சீனா எரிபொருள் இறக்குமதி செய்வது இரண்டு விழுக்காட்டிலும் குறைவானதாக இருந்தாலும் ஒரு அயல் நாட்டில் இருந்து செய்வது ஓர் இலகுவான இறக்குமதியாகும். சீனா முஸ்லிம்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட சின்சியாங் பிரதேசத்தை  ஒரு மாகாணமாக 1894-ம் ஆண்டு தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டது. உய்குர் இன இஸ்லாமியர்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட அந்த மாகாணத்தில் பிரிவினைவாதப் பிரச்சனை உண்டு. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது சீனாவின் உறுதியற்ற நிலை இருந்தபடியால் சின்சியாங் பிரிந்து சென்றது. இரண்டாம் உலகப் போரின் பின்னர் சீனா மீளிணைத்துக் கொண்டது. மத அடிப்படையில் உய்குர் இன இஸ்லாமியர்களுக்கு கஜகஸ்த்தான் உதவி செய்யாமல் இருக்க வேஎண்டும் என்பதில் சீனா கரிசனை கொண்டுள்ளது.

அமெரிக்காவும் மத்திய ஆசியாவும்
மத்திய ஆசியாவில் அமெரிக்க ஆதிக்கத்திற்கு பல தடைகள் உண்டு. முக்கியமாக அமெரிக்காவின் உலக ஆதிக்கத்தின் கடற்படை அரசுறவியல் (Naval Diplomacy) அங்கு செல்லுபடியாகாது. தரையை மட்டும் பெரும்பாலும் எல்லைகளாகக் கொண்ட மத்திய ஆபிரிக்க நாடுகளுக்கு அமெரிக்காவின் விமானம் தாங்கிக் கப்பல்கள் செல்ல்ல முடியாது. மத்திய ஆசியாவின் மேற்கு எல்லையில் இருக்கும் கஸ்பியன் கடல் தரைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு நீர்ப்பரப்பு ஆகும். 2001-ம் ஆண்டின் 9/11 இன் பின்ன்னர் அமெரிக்காவின் ஆப்கானிஸ்த்தான் ஆக்கிரமிப்பிற்கு மத்திய ஆசியா தேவைப்பட்டது. தரைவழிப் படை நகர்வுகளுக்கும் தலிபானிற்கும் அல் கெய்தாவிற்கும் விநியோகங்கள் செல்வதைத் தடுப்பதற்கும் மத்திய ஆசிய நாடுகள் அவசியமாகின. கிரிகிஸ்த்தானில் இருந்த அமெரிக்க விமானப் படைத்தளம் 2014-ம் ஆண்டு மூடப்பட்டது. கிரிகிஸ்த்தான் இரசிய சார்பு நாடாக மாறிக் கொண்டிருப்பதால் அது நடந்தது. தஜிகிஸ்த்தானைப் போலவே கிரிகிஸ்த்தானும் தனது ஏற்றுமதிக்கு பெரிதும் இரசியாவிலேயே தங்கியிருக்கின்றதுஅது மட்டுமல்ல பெருமளவு கிரிகிஸ்த்தானியர்கள் இரசியாவில் பணிபுரிகின்றார்கள். அவர்கள் அனுப்பும் பணமும் கிரிகிஸ்த்தானின் பொருளாதாரத்திற்குப் பெரும் ஆதாரமாக இருக்கின்றது. 2001-ம் ஆண்டு ஆப்கானிஸ்த்தான் போருக்கு என ஜேர்மனி தஜிகிஸ்த்தானில் அமைத்திருந்த படைத் தளமும் 2015-ம் ஆண்டுடன் மூடப்பட்டது. பூகோள அமைப்பு ரீதியில் பார்க்கும் போது அமெரிக்காவிலும் பார்க்க இரசியாவாலும் சீனாவாலும் மத்தியா ஆசியாவில் அதிக ஆதிக்கம் செலுத்தக் கூடிய நிலை இருக்கின்றது. பாக்கிஸ்த்தான் ஒரு முழுமையான அமெரிக்கச் செய்மதி நாடாக மாறும் போது மட்டுமே ஒரு காத்திரமான ஆதிக்கத்தை அமெரிக்காவால் மத்திய ஆசியாவில் செலுத்த முடியும். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை ஏதும் இப்போது இல்லை. மத்திய ஆசிய நாடுகளில் மக்களாட்சி என்னும் போர்வையில் அமெரிக்காவின் கைப்பொம்மைகளை ஆட்சியில் அமர்த்துவதற்கான சாத்தியங்களும் காணப்படவில்லை. 2015-ம் ஆண்டின் இறுதியில் அமெரிக்க அரசுத் துறைச் செயலர் ஜோன் கெரி மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கு மேற்கொண்ட பயணங்களும் அமெரிக்காவிற்கு பெரிய வெற்றிகளைக் கொடுக்கவில்லை. அமெரிக்கா ஓரளவிற்கு படைத்துறை உறவைப் பேணக் கூடிய நாடுகளாக உஸ்பெக்கிஸ்த்தானும் தேர்க்மெனிஸ்த்தானும் காணப்படுகின்றன. இவ்விரண்டு நாடுகளும் இரசியாவுடன் இணைந்த பாதுகாப்பு ஒப்பந்த அமைப்பு (Collective Security Treaty Organization) என்னும் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தைச் செய்யவில்லை.

துருக்கியும் மத்திய ஆசியாவும்
சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் மத்திய ஆசிய நாடுகளில் “மக்களாட்சியை” உருவாக்கும் பணியை அமெரிக்கா துருக்கியிடம் ஒப்படைத்தது. துருக்கியால் முன்பு ஆட்சி செய்யப் பட்ட மத்திய ஆசியப் பிராந்தியத்துடன் துருக்கிக்கு சிறந்த கலாச்சாரத் தொடர்பு உண்டு. அங்கு பல பாடசாலைகளை உருவாக்க துருக்கி உதவி செய்தது. மத்திய ஆசியாவில் பல துருக்கிய மொழி பேசும் மக்கள் வாழ்கின்றார்கள். ஆனால் அரை நூற்றாண்டுக்கு மேல் இரசியப் பொதுவுடமை ஆதிக்கத்தில் இருந்த அவர்கள் துருக்கியக் வாழ்கை முறையில் இருந்து வேறுபட்டு இருக்கின்றார்கள்.

இந்தியாவும் மத்திய ஆசியாவும்
இந்திய மத்திய ஆசியாவுடனான இணைப்புக் கொள்கையை 2012-ம் ஆண்டு வரைந்தது. 2015-ம் ஆண்டு இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கான பயணத்தை மேற்கொண்டார். ஐந்து நாடுகளிலும் மோடி கலாச்சார ஒத்துழைப்பை வலியுறுத்தினார். கஜகஸ்த்தானிடமிருந்து அடுத்த 4 ஆண்டுகளில் 5000தொன் யூரேனியத்தை இந்தியா அகழ்வு செய்து வாங்குவதற்கான ஒப்பந்தம் அப்பயணத்தின் போது செய்யப் பட்டது. கஜகஸ்த்தானின் அரசி எரிபொருள் நிறுவனத்தில் இந்தியா சிறிதளவு முதலீடு செய்துள்ளது அதை மேலும் அதிகரிக்க விரும்பிய இந்தியாவின் எண்ணம் நிறைவேறவில்லை. கஜகஸ்த்தான், உஸ்பெக்கிஸ்த்தான் தேர்க்மெனிஸ்த்தான் ஆகிய நாடுகளில் தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை, உல்லாசப் பயணத்துறை, மருந்தாக்கற் துறை ஆகியவற்றில் இந்தியா முதலீடு செய்வதற்காக மோடியின் பயணத்தின் போது ஒத்துக் கொள்ளப்பட்டது. இந்தியாவிற்கும் மத்திய ஆசியாவிற்கும் இடையில் பாக்கிஸ்த்தான் இருக்கின்றது. தேர்க்மெனிஸ்த்தானும் கஜகஸ்த்தானும் ஈரானுடன் ஒரு தொடருந்துப் பாதையை உருவாக்கியதை இந்தியா தனக்குச் சாதகமாகப் பார்க்கின்றது. ஈரானும் இந்தியாவும் அண்மைக்காலங்களாக தமக்கிடையிலேயான உறவை விருத்தி செய்து கொண்டிருக்கின்றன.

சீனாவும் மத்திய ஆசியாவும்
மத்திய ஆசியாவில் பல எரிபொருள் மற்றும் கனிம வள அகழ்வுகள்செய்வதற்கான முதலீடுகளை சீனா நீண்ட காலமாகச் செய்து வருகின்றதுசீ்னாவின் புதிய தரைவழிப் பட்டுப்பாதையாகக் கருதப்படும் ஒரு வளையம் ஒரு பாதை (“One Belt, One Road”) என்னும் திட்டம் 2013-ம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டதில் இருந்து பல பில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான தெருக்கள், குழாய்கள், தொடருந்துப்பாதைகள் போன்ற பல கட்டுமானங்களில் சீனா முதலிட்டுள்ளது. சீனாவிற்கும் மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கும் இடையிலான வர்த்தகம் 2000-ம் ஆண்டு 1.8பில்லியன் டொலர்களாக இருந்து 2013-ம் ஆண்டு 50பில்லியன்கள் டொலர்களாக உயர்ந்துள்ளது. 2008-ம் ஆண்டு உருவான உலகப் பொருளாதார வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து சீனாவில் பயனற்றுக் கிடக்கும் பல இயந்திரங்களும் உபகரணங்களும் மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டு பெரும் கட்டுமான வேலைகள் அங்கு நடைபெறுகின்றன. ஆனால் சீனாவின் புதிய பட்டுப்பாதை மத்திய ஆசியாவை இரசியாவிடமிருந்து பறிக்கும் நடவடிக்கையாக இரசியாவால் பார்க்கப் படுகின்றது. இரசியாவின் யூரோ ஏசியன் ஒன்றியத்தில் மத்திய ஆசிய நாடுகள் எல்லாவற்றையும் இணைத்துக் கொள்ள இரசியா விரும்புகின்றது. ஒரு வளையம் ஒரு பாதைக்கு என சீனா பெருமளவு நிதியை ஒதுக்கியுள்ளது. பட்டுப்பாதைத் திட்டத்திற்கு என 40பில்லியன் டொலார்களும் ஆசிய உள்கட்டுமான முதலீட்டு வங்கிக்கு என 100 பில்லியன் டொலர்களும் சீனா ஒதுக்கியுள்ளது. பொருளாதார வீழ்ச்சியைக் கண்டு கொண்டிருக்கும் இரசியாவால் இதற்குப் போட்டியாக முதலீடு செய்ய முடியாது. சீனாவின் ஒரு வளையம் ஒரு பாதைத் திட்டத்தை ஒரு பொருளாதார ஆக்கிரமிப்புத் திட்டமாக முதலில் பார்த்த சில மத்திய ஆசிய அரசியல் ஆய்வாளர்கள் சீனாவின் முதலீடுகள் கொண்டு வந்த பொருளாதார மேம்பாடுகளை அடுத்து தமது கருத்துக்களை மாற்றத் தொடைங்கியுள்ளனர். இருந்தும் பல மத்திய ஆசிய நாடுகள் முழுமையாக சீனாவிலோ அல்லது இரசியாவிலோ தங்கியிருப்பதை விரும்பவில்லை என அமெரிக்கா உணர்கின்றது. அதனால் தனக்கும் அங்கு  ஆதிக்கம் செலுத்த ஓர் இடம் கிடைக்கும் என அமெரிக்கா நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு காத்திருக்கின்றது. ஆனால் சீனா போகும் இடமெல்லாம் சீன ஊழலும் போவதுண்டு. கிரிகிஸ்த்தானில் ஒரு தெருக் கட்டமைப்புத் திட்டத்திற்கான ஒப்பந்தம் சீன நிறுவனம் ஒன்றிற்கு வழங்கியதில் பெரும் ஊழல் நடந்ததால் 2016 ஏப்ரல் மாதம் கிரிகிஸ்த்தானின் தலைமை அமைச்சர் பதவி விலக வேண்டியிருந்தது. ஊழல் காரணமாக கஜகஸ்த்தானின் பல மாகாணங்களில் சீன முதலீட்டிற்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன.

சீனக் கடன்
சீனா குறைந்த வட்டிக்குக் கடன் கொடுத்து மத்திய ஆசிய நாடுகளில் செய்யும் கட்டுமானங்களில் சீனத் தொழிலாளர்கள் பணிகளுக்கு அமர்த்தப் படுவது உள்நாட்டு மக்களின் பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கு உதவ மாட்டாது. இதை உணர்ந்த தேர்க்மெனிஸ்த்தான் அரசு சீனா தனது நாட்டில் செய்யும் கட்டுமானங்களில் 70 விழுக்காடு உள்ளூர் மக்களையே பணிக்கு அமர்த்த வேண்டும் எனப் பணித்தது. உக்பெஸ்த்தானிய அரசு முகாமையாளர்களை மட்டுமே சீனாவில் இருந்து கொண்டு வரலாம் தொழிலாளர்கள் எல்லோரும் உள்நாட்டவர்காளாகவே இருக்க வேண்டும் எனப் பணித்தது. சீனா வெளி நாடுகளின் தனது கட்டுமான வேலைகளில் பணிக்கு அமர்த்தும் சீனர்களில் பெரும்பாலோனோர் சிறையில் இருந்து தண்டனைக்காலம் முடிந்து விடுவிக்கப் பட்ட கைதிகளாகும். இதுவும் குற்றச் செயல்களை அதிகரிக்கின்றன. கிரிகிஸ்த்தானிலும் தஜிகிஸ்த்தானிலும் சீனா செய்யும் கட்டுமான வேலைகளில் பணிபுரிபவர்களில் 70 விழுக்காட்டினர் சீனர்கள். மேலும் அதற்குத் தேவையான மூலப் பொருள்களில் 60 விழுக்காடு சீனாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இதனால் ஒரு புறம் குறைந்த வட்டிக்குப் பணம் கொடுத்து மறுபுறம் அந்த கடன் பணத்தில் பெரும்பகுதி சீனர்களின் கைகளில் போய் முடிகின்றது. இந்தச் சுரண்டலின் விளைவாக கிரிகிஸ்த்தானின் மொத்த வெளிநாட்டுக் கடனான 3.6பில்லியன் டொலர்களில் 1.3 பில்லியனகள் சீனாவிடமிருந்து பெற்ற கடனாகும். ஆனால் கிரிகிஸ்த்தானும் தஜிகிஸ்த்தானும் தமது இருப்பிற்கு சீன மூதலீடுகளிலும் உதவிகளிலும் பெரிதும் தங்கியிருக்கின்றன. இப்படிக் கடன் வாங்குவதை பன்னாட்டு நாணய நிதியம் ஊக்குவிப்பது மத்திய ஆசிய நாடுகளில் இரசியா ஆதிக்கத்திலும் பார்க்க சீன ஆதிக்கத்ட்தை ஐக்கிய அமெரிக்கா விரும்புகின்றது என்பதைக் காட்டுகின்றது. மத்திய ஆசிய நாடுகளிற்கு சீனா கொடுக்கும் கடன்களில் பெரும்பகுதி திரும்பப்பெற முடியாமல் போகும் என்பதை சீனா அறியும். அதனால் தான் கொடுத்த கடனுக்கு மாற்றீடாக அந்தந்த நாடுகளின் வளங்களை அகழ்வு செய்யும் உரிமையை சீனா பெற்றுக் கொள்கின்றது.


2014-ம் ஆண்டு இரசியா உக்ரேனின் கிறிமியாவை தன்னுடன் இணைத்தமையைத் தொடர்ந்து மத்திய ஆசிய நாடுகள் தமது பாதுகாப்பை இட்டு அதிக கரிசனை கொள்ளத் தொடங்கின. சீனாவை மத்திய ஆசிய நாடுகள் முழுமையாக நம்பவில்லை ஆனால் பொருளாதார ரீதியில் ஒரு தற்காலிக தங்கிடமாகும். இரசியாவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையில் ஓர் ஆதிக்கப் போட்டி மத்திய ஆசியாவில் தோன்றவுள்ளது. சீனாவையும் இரசியாவையும் மத்திய ஆசியாவில் ஆதிக்கப் போட்டியிட வைப்பது அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை சௌகரியமான ஒன்றாகும்.