கலையும் நாழிகையில் கலையாவண்ணம்

உன் நினைவிலாவது
நான் இருக்க வேண்டும்
என்பதே என் நினைவு

என் கனவிலாவது
உன்னைக் காணவேண்டும்
என்பதே என் கனவு

இந்தப் பிறவியிலாவது
உன்னுடன் வாழவே
நான் எடுத்தது இப்பிறவி

உன் ஓர விழிப்பார்வை
சொல்லும் மொழியறியாமல்
தவிக்கும் என் இதயம்

அந்திச் சாரலில் கைகோர்த்து
 உடல்கள் இதமாய் உரச
நடக்கும் நாள் என்னாளோ

காதோரக் குழலாடும் ஆடும்
அழகு பார்க்கும்
நாள் என்னாளோ

கலையும் நாழிகையில்
கலையாவண்ணம்
இதமாய் நினைவுகள்

 கலையாக் கலையாக
நெஞ்சில் அழகுச் சிலையாகப்
படிந்தது உன் அழகு முகம்

பஞ்சணையில் நெஞ்சிணைக்க
நெருங்கியணைக்க
மிஞ்சும் சுகம் கோடி